Άξιοι της μοίρας μας

Άξιοι της μοίρας μας

ΑΙΧΜΕΣ

Του Αλκιβιάδη ΝΤΑΛΕ

Δεν χωράει καμιά απολύτως αμφιβολία, ότι το θέμα που μας απασχόλησε περισσότερο τις τελευταίες ημέρες, ήταν το τροποποιημένο σχέδιο νόμου που έφερε στη Βουλή η κυβέρνηση.

Δύο σημεία που θα ήθελα να σταθώ, έχοντας υπόψη το προαναφερόμενο γεγονός:

Πρώτον: Στην συζήτηση που προηγήθηκε στη Βουλή, όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατάκριναν σφόδρα την ελλιπής ρύθμιση που αφορά το κομμάτι της εθνικής σύνταξης ασφαλισμένων Ελλήνων πολιτών με καταγωγή από την Βόρειο Ήπειρο και από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Κι όμως, όταν ήρθε η ώρα της ψηφοφορίας, συμφώνησαν και το ψήφισαν. (Με εξαίρεση το ΚΚΕ).

Δηλαδή, όλα για τα μάτια του κόσμου, να μας δείξουν πόσο πολύ μας αγαπάνε και μας νοιάζονται. (Για την ψήφο μας φυσικά, έγιναν όλα αυτά).

Δεύτερον. Η Επιτροπή των Συνταξιούχων μας πανηγυρίζει για την μεγάλη νίκη που πέτυχε. Δηλαδή, όσοι είχαμε την τύχη να έρθουμε στην Ελλάδα το 1991-92, προφανώς υπό προϋποθέσεις που θα συζητηθούν, θα το δούμε αυτό στην πορεία, θα μπορέσουμε να πλησιάσουμε το όριο των 30 χρόνων μονιμότητας.

Ενώ, όσοι συμπατριώτες μας είχαν την καλοσύνη να παραμείνουν στο τόπο τους, στο σπίτι τους, στο χωράφι τους και να έρθουν αργότερα για εύλογους λόγους, εξασφαλίζοντας δικαίωμα συνταξιοδότησης με 15, 20 ή και περισσότερα χρόνια, τους «γράψαμε στα παλιά μας τα παπούτσια».

Αν αυτό το θεωρούμε λύση και δικαίωση, ήμαστε άξιοι της μοίρας μας.

(Σχωριάδες, χωριό στη δικαιοδοσία του Δήμου Δρόπολης και Πωγωνίου: Στη φωτογραφία εξωφύλλου γερόντισσες, στην εκκλησία του χωριού τους).

Γιώργος Μύτιλης