ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΛΙΒΑΔΙΖΟΥΝ ΑΛΛΟΕΘΝΕΙΣ ΑΥΡΙΟ ΣΤΑ ΛΙΒΑΔΙΑ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΛΙΒΑΔΙΖΟΥΝ ΑΛΛΟΕΘΝΕΙΣ ΑΥΡΙΟ ΣΤΑ ΛΙΒΑΔΙΑ ΜΑΣ

Μόνοι μας δεχτήκαμε για να βόσκει τα πρόβατα ο αλλοεθνής στα χωράφια μας, στα λιβάδια μας. Για λίγες κασίδες το χρόνο, για λίγο γάλα κι ένα αρνί. Επειδή οι δικοί μας κτηνοτρόφοι θέλουν να λιβαδίζουν τζάμπα στα λιβάδια μας. Ή να τα τρώνε πληρώνοντας λιγότερο.  

Είναι επικοινωνιακός ο άνθρωπος. Με ωραίο τρόπο μας έπεισε και του επιτρέψαμε να σηκώσει και καλύβα στα χωράφια μας. Να βάλει το κεφάλι μέσα. Γύρω από την καλύβα έφραξε αρκετό τόπο, για να στεγάζει  όλο το κοπάδι άνετα.

Κάποια στιγμή έκατσε, κατέβασε γνώμη και  σε συνεννόηση με τον ηλεκτρολόγο του κοντινού χωριού, βρήκαν διέξοδο για να εφοδιάσει καλύβα και στρούγκα μαζί με ρεύμα. Έμπηξε μόνος του δύο – τρεις ξύλινους στύλους, έστρωσε τα καλώδια ο ηλεκτρολόγος κι η δουλειά πάει στον τόπο. Είδε να του προχωράει καλύτερα η δουλειά, πήρε και τη γυναίκα για βοήθεια. Η ίδια καλύβα τους χώρεσε άνετα και τους δύο.

Άκουσε ο τσέλιγκας να χτυπάει σχολικό κουδούνι λίγες δεκάδες μέτρα πιο πέρα από τη στάνη, πήρε και τα παιδιά για να πηγαίνουν στο σχολείο. Δύο είναι οι λόγοι που πήρε την τελευταία απόφαση: να τα προσέχει στα μαθήματα και πότε – πότε, όταν θα τους περισσεύει χρόνος, να του λαλούν τα πρόβατα στο άρμεγμα.

Ενώ αυγάταινε η οικογένεια, έγιναν τέσσερις νοματαίοι κάτω από την ίδια στέγη, προέκυψε η ανάγκη της επέκτασης. Έμπηξε ο αλλοεθνής  κι άλλους πασσάλους στο χωράφι. Σήκωσε καινούργιο «δωμάτιο» στη στιγμή.

Πρόχειρη σου μοιάζει όλη η κατασκευή, αν της ρίξεις μια γρήγορη ματιά. Χάρτινη. Που τη σηκώνει, την παίρνει ο άνεμος. Όμως… δεν είναι έτσι… καθώς φαίνεται. Αύριο, μεθαύριο, με το διάβα του χρόνου, μπορεί να στεριωθεί καλύτερα. Και τότε αλίμονο. Να μη μπορείς να ξεριζώσεις πάσσαλο από τον τόπο σου.

Να το φυσάς και να μη κρυώνει.

Γιώργος Μύτιλης