Οι διατάξεις του Νόμου 4387/2016 υποχρεώνουν τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες να εγκαταλείψουν την ιδιαίτερη πατρίδα τους

Οι διατάξεις του Νόμου 4387/2016 υποχρεώνουν τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες να εγκαταλείψουν την ιδιαίτερη πατρίδα τους

Αντώνης Βασιλείου

Μελετώντας τον νόμο 4387/2016 που αφορά στο Ενιαίο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλειας – Μεταρρύθμιση ασφαλιστικού- συνταξιοδοτικού συστήματος, διαπιστώνονται οι τραγικές συνέπειες που αποτυπώνονται στις διατάξεις του, όσον αφορά την εφαρμογή τους στη κοινότητα των Ελλήνων γηγενών της Βορείου Ηπείρου. Συνοπτικά αναφέρουμε τα παρακάτω:

Άρθρο 7- Εθνική Σύνταξη. Ο Νόμος στο άρθρο 7 αναφέρει ότι η Εθνική Σύνταξη καταβάλλεται πλήρης από το Ε.Φ.Κ.Α. σε όλους όσους θεμελιώνουν το δικαίωμα σύνταξης, εφόσον διαμένουν μόνιμα και νόμιμα στην Ελλάδα για 40 χρόνια. Εν συνεχεία, η παράγραφος 2 του άρθρου 7 ορίζει ρητά πως «…Το ποσό της μειώνεται για τους συνταξιούχους λόγω γήρατος κατά 1/40 για κάθε χρόνο που υπολείπεται των σαράντα (40) ετών διαμονής στην Ελλάδα, μεταξύ του 15ου έτους της ηλικίας και του έτους κατά το οποίο συμπληρώνουν το προβλεπόμενο όριο ηλικίας καταβολής της σύνταξης». Δηλαδή, οι παραπάνω προϋποθέσεις του νόμου υποχρεώνουν σε μεγάλο βαθμό τους Βορειοηπειρώτες να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, τα χωράφια τους και κατ’ επέκταση την ιδιαίτερη πατρίδα τους, όταν φτάσουν στα 27 έτη της ηλικίας τους. Αυτό συμβαίνει, επειδή η σύνταξη καταβάλλεται στα 67 έτη και η προϋπόθεση που ορίζει ο νόμος για να αποκτήσουν πλήρη την Εθνική Σύνταξη είναι να διαμένουν 40 χρόνια μόνιμα και νόμιμα στην Ελλάδα (67-40= 27).

Άρθρο 93- Επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ανασφάλιστων Υπερήλικων. Στους ανασφάλιστους υπερήλικες και σε αυτούς που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης, καταβάλλεται από τον ΟΓΑ, επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ανασφάλιστων Υπερήλικων, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις. Στην παράγραφο 1.δ. του άρθρου 93 του Ν. 4387/2016 αναφέρεται ότι «Το ποσό του επιδόματος καταβάλλεται πλήρες … για όσους… έχουν συμπληρώσει στη χώρα τουλάχιστον τριάντα πέντε (35) πλήρη έτη διαμονής και μειώνεται κατά 1/35 για κάθε ένα (1) έτος που υπολείπεται των τριάντα πέντε (35) ετών διαμονής στη χώρα». Δηλαδή, λαμβάνοντας υπόψιν την ανωτέρω διάταξη, το γεγονός, ότι το επίδομα καταβάλλεται στα 67 έτη, και τέλος, ότι οι περισσότεροι Βορειοηπειρώτες στερούνται μερικώς ή πλήρως τα 35 έτη διαμονής που απαιτούνται για να πάρουν πλήρες το επίδομά τους, είναι απαραίτητο και τους επιβάλλεται να διαμένουν μόνιμα και νόμιμα στην Ελλάδα από την ηλικία των 32 ετών, ( 67- 35 = 32), δηλαδή από μία νεαρή ηλικία. Επιπλέον, στην παράγραφο 1.γ. του άρθρου 93 ο Νόμος ορίζει ρητά, ότι για να συνεχίσουν να παίρνουν το επίδομα, οι υπερήλικες πρέπει «…να διαμένουν στην Ελλάδα και μετά τη λήψη της παροχής». Επομένως, στερούνται έτσι το δικαίωμά τους να επιστρέψουν στα σπίτια τους και στα χωράφια τους στην Βόρεια Ήπειρο, οδηγούνται στην εγκατάλειψη της περιοχής.

Κλείνοντας, χωρίς να υπολογίσουμε τις άλλες, επίσης, σημαντικές αρνητικές συνέπειες, ο Νόμος 4387/2016 όσον αφορά το κομμάτι του ασφαλιστικού- συνταξιοδοτικού για τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες υπολείπεται λογικής, και οποιουδήποτε ίχνους ενσυναίσθησης. Είναι εμφανές ότι το δικαίωμα της κοινότητας αυτής των Ελλήνων για ισότιμη αντιμετώπιση και προστασία αγνοείται σε μεγάλο βαθμό. Άρα, το Ελληνικό Κράτος οφείλει να βελτιώσει την νομοθεσία που εκδόθηκε όσον αφορά τους γηγενείς Έλληνες Βορειοηπειρώτες βάσει του συντάγματος και να μεριμνά για την ζωή, την ύπαρξη και την ευημερία τους σε όλα τα επίπεδα.

Γιώργος Μύτιλης