ΣΤΗΝ ΑΨΥΧΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΤΟΥ

ΣΤΗΝ ΑΨΥΧΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΤΟΥ
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Μεγάλωσα ξεφυλλίζοντας από παιδί τα άλμπουμ του σπιτιού με τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Θυμάμαι ακόμη κάποιες πολύ χαρακτηριστικές, διότι το συχνό ξεφύλλισμα αποτύπωσε στα πιο ισχυρά κύτταρα του εγκεφάλου μου, τις εικόνες αυτές.

Όταν τώρα, 40άρης πλέον, τις ξαναβλέπω έρχονται στην επιφάνεια όλες αυτές οι ωραίες εικόνες.

Αυτή η αναλογική εποχή, ήταν η εποχή του χειροπιαστού, του πραγματικού. Ήταν η εποχή που είχε ψυχή!!!

Ας έρθουμε στο σήμερα, στην εποχή του εικονικού, στην εποχή του ψηφιακού κόσμου. Τρέχουμε πίσω από αυτό που μας συμβαίνει, προσπαθώντας να απαθανατίσουμε τη στιγμή στη μνήμη της φωτογραφικής μηχανής και του κινητού, αγνοώντας το πραγματικό νόημα της στιγμής, που είναι να την αισθανθούμε και να την απαθανατίσουμε στη δική μας μνήμη.

Π.χ.: Βλέπουμε ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα και στον πανικό να βγάλουμε όσο πιο πολλές φωτογραφίες, όσο πιο πολλές λήψεις και απόψεις του τοπίου, όσο πιο πολλές συνθέσεις προσώπων στις φωτογραφίες, μία όλοι μαζί, μία οι δυό μας, μία με το σκύλο, άλλη μία με τη γάτα, χάνουμε εντέλει, το ίδιο το γεγονός, που είναι η απόλαυση να μην κάνεις τίποτα για ένα 10λεπτο και αγκαλιά και παρέα με τους αγαπημένους σου, να απολαμβάνεις το μοναδικό ηλιοβασίλεμα σε μία απέραντη θάλασσα ή μία ψηλή βουνοκορφή.

Εφόσον είναι αναπόφευκτες αυτές, οι πολλές λήψεις, ας επιλέξουμε τότε να εκτυπώσουμε κάποιες από αυτές και να τις «ζωντανέψουμε», να φτιάξουμε κάποια φωτογραφικά άλμπουμ και ξεφυλλίζοντάς τα, ανά διαστήματα, έστω σε δεύτερο χρόνο, να αποτυπώσουμε αυτές τις στιγμές βαθειά μέσα μας.

Άλλωστε, οι μέρες που διανύουμε, προσφέρονται για τέτοιες ασχολίες στο σπίτι, ενώ στην καθημερινότητά μας, τρέχουμε πίσω από το διαθέσιμο χρόνο, τώρα που μας δίνεται η ευκαιρία, όχι μόνο να τον φτάσουμε, αλλά και να τον προσπεράσουμε, ας τον αξιοποιήσουμε ανάλογα, λοιπόν, «τακτοποιώντας» όλες αυτές τις στιγμές μας.

Γιώργος ΝΑΚΑΣ

Γιώργος Μύτιλης