Κάθε ΖΩΗ μετράει

Κάθε ΖΩΗ μετράει

Ξημερώνει αργά εδώ το Δεκέμβρη, καθώς η ώρα πλησιάζει 8. Έξω έχει -10 και μισό μέτρο χιόνι, που μάλλον θα λιώσει μέχρι το τέλος της εβδομάδας.

Εδώ και μερικούς μήνες, στη ΜΕΘ που εργάζομαι, δεν έχουμε ασθενείς με κόβιντ. Όλη η Σουηδία έχει σχεδόν 40 ασθενείς στις ΜΕΘ. Το ό,τι εμβολιάστηκε σχεδόν το 90% του πληθυσμού άνω των 16 ετών, μάλλον έπαιξε σημαντικό ρολό.

Απόψε, όμως, δώσαμε ελπίδα και ζωή σε άλλους 6 ασθενείς. Μερικοί πήραν ένα μήνα νωρίτερα το πιο πολύτιμο Χριστουγεννιάτικο δώρο.

Δώσαμε ελπίδα, αλλά και ένα…. χέρι (σχεδόν) σε ένα 4χρονο πανέμορφο αγοράκι. Είχε την ατυχία να γεννηθεί μόνο με ένα δάχτυλο στο δεξί χέρι. Χτες χειρουργοί, αναισθησιολόγοι και οι νοσηλευτές, δουλεύανε επί 14 ώρες συνεχόμενα, για να πάρουν ένα δάκτυλο από το δεξί του πόδι και να το προσθέσουν στο δεξί χέρι. Και τα κατάφεραν.

Έμεινα στη ΜΕΘ μαζί του όλη τη νύχτα μετά το χειρουργείο, ώστε να βεβαιωθούμε ότι αιματώνεται σωστά, δεν πονάει και απ’ ό,τι φαίνεται, όλα βαίνουν καλώς.

-Δώσαμε, όμως, ελπίδα και μια νέα ΖΩΗ- κυριολεκτικά, σε άλλους 5 ασθενείς: Από της 22:00 κι έως την 07:00, μια ομάδα τουλάχιστον 20 ατόμων (χειρουργών, αναισθησιολόγων, νοσηλευτών, τεχνικών) στο νοσοκομείο μας, αφαιρούσαν καρδιά, πνευμόνια, νεφρά, συκώτι από έναν νεαρό, εγκεφαλικά νεκρό μετά από ατύχημα. Τα όργανα αυτά, αυτή τη στιγμή μεταμοσχεύονται σε 5 ασθενείς στο άλλο νοσοκομείο της πόλης μας και στη Στοκχόλμη.

Στο άλλο νοσοκομείο, που θα μεταφερθούν τα όργανα, άλλα 40 άτομα δουλεύουν όλη τη νύχτα για να προετοιμάσουν τους λήπτες.

Κάθε ζωή μετράει είχαμε πει επί κόβιντ. Κάθε ζωή μετράει … πάντα. Δεν ρωτήσαμε ποτέ και κανένας: τι φύλο, τι χρώμα, τι εθνικότητα, τι θρησκεία… είναι όλοι αυτοί. Το μόνο που μας είπαν είναι ότι τα πνευμόνια πάνε σε έναν 25χρονο που χειροτέρεψε τις τελευταίες μέρες και δεν θα τα κατάφερνε μέχρι τα Χριστούγεννα.

Σίγουρα, κανένας τους δεν λάδωσε, δεν πήρε τηλέφωνο βουλευτή, ώστε να πάρει τη σειρά άλλου συνανθρώπου του στη ΜΕΘ.

Και ναι, όλοι τους είχαν εμβολιαστεί. Ευτυχώς, αγαπούσαν τη ζωή και δεν άφησαν κανέναν πνευματικό να τους… οδηγήσει σε σίγουρο θάνατο.

Αυτό δεν θα γινόταν καθόλου ή θα γινόταν με πολύ μεγαλύτερη δυσκολία, εάν ήμασταν γεμάτοι με ασθενείς κόβιντ. Ευτυχώς, έχουμε κενές θέσεις στις μονάδες, για όλους αυτούς τους ασθενείς, έχουμε επίσης αρκετό προσωπικό να τους φροντίζει. Ίσως, επειδή όλοι μαζί αποφασίσαμε να ακούσουμε την επιστήμη και την αλήθεια.

Αν πολλοί από εμάς, κάναμε του κεφαλιού μας, ίσως τίποτα απ’ όλα αυτά δεν θα γινόταν. Δεν επικράτησε ο εγωισμός, ο σκοταδισμός και οι θεωρίες συνωμοσίας τραγουδοποιών με αδιάγνωστα ψυχικά προβλήματα. Έτσι συνεχίζεται η ζωή, ελπίζοντας ότι το τέταρτο κύμα στη Σουηδία δεν θα είναι όπως στην Ελλάδα.

Γιώργος Μύτιλης