ΗΡΘΕ Ο ΚΙΝΕΜΑΣ…!!!

ΗΡΘΕ Ο ΚΙΝΕΜΑΣ…!!!

Η προβολή μιας κινηματογραφικής ταινίας ήταν ο μοναδικός τρόπος ψυχαγωγίας.

«Γέμιζε» ο άνθρωπος με τη ζωή που έβλεπε στο μαγικό άσπρο πανί. που σ’ έφερνε σ’ επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο… Αλλιώς πώς να σπρωχνόταν προπάντων η χρονιάρα νύχτα του χειμώνα εκείνη την εποχή;!

Όταν έβρεχε πολύ και έβγαινε θυμωμένος ο λάκκος, ανήσυχοι οι γονείς, με ομπρέλες, με μουσαμάδες, με κατσούλιες στα χέρια, με ψηλές μπότες… μαζευόταν έξω από το αναγνωστήριο και περίμεναν να βγουν τα παιδιά από τον σινεμά. Για να τα πάρουν σπίτι.

Τις καλές ταινίες επιθυμούσαμε να τις δούμε πολλές φορές. Δεν τις χορταίναμε!!! (Ευχόμασταν να έκανε θεομηνία ή να έριχνε πολύ χιόνι, για να μην μπορούσε να φύγει ο κινεμάς απ’ το χωριό). Αυτές, συνήθως, ήταν οι πολεμικές. Δηλαδή με πολεμικό περιεχόμενο.

Χαμός γινόταν στο «Αναγνωστήριο», όταν νικούσαν οι δικοί μας. Οι παρτιζάνοι… Η χαρά της νίκης συνοδευόταν με δυνατά «ουρά»…

Ξένοι – εχθροί για μας… ήταν οι Ιταλοί και οι Γερμανοί… Και οι μπαλίστες.

Στα περισσότερα χωριά, που δεν είχαν αίθουσα, προβάλλονταν έξω, στην ύπαιθρο η ταινία. Τοποθετούνταν, απέναντι, το πανί σε τοίχο… κι ο κόσμος καθόταν στο σιάδι, σε πέτρα ή στο χώμα.

(Κάποιοι που είχαν το σπίτι κοντά, κουβαλούσαν μαζί τους σκαμνί ή καρέκλα).

Στη Δρόπολη, η μάνα που γένναγε χειριστές των ειδικών μηχανημάτων προβολής κινηματογραφικής ταινίας, ήταν η Δερβιτσάνη και το Βουλιαράτι… Ο Γιώργος Κονόμος – κινεμάς, Σχωριαδίτης στην καταγωγή και μόνιμος κάτοικος Δερβιτσάνης, στην Κάτω Δρόπολη κι όχι μόνο, έδωσε με ζήλο την τέχνη του σε πολλά παιδιά. Στον Κώτσιο Ζντάβο, στον Ξενοφώντα Λίλλη – Καραλή, στον Ενθύμιο Στέργιο, στον Τηλέμαχο Ράιδο… Ο Λάκης Κουρεμένος, στην Πάνω Δρόπολη, έβγαλε κι αυτός τη δική του στρατιά…

Απαγορευόταν να δούνε ακατάλληλες ταινίες τα παιδιά, όπως «Ο αλήτης», που παρουσίαζε κλεψιές, «Η άγνωστη κυρία», που είχε περίσσιο συναισθηματισμό… Θυμωμένοι πετροβολούσαμε τη λαμαρινένια σκεπή του «Αναγνωστηρίου».

Νωπή, στη μνήμη, έχω την θεια – Κίτσα Οικονομίδη – διαχειρίστρια του «Αναγνωστηρίου», που συχνά σου σύστηνε τι βιβλία να δανειστείς από τη βιβλιοθήκη του χωριού, για να διαβάσεις…

Ο Κυριάκος, ο γιος της, έβγαινε μπροστά στον προβολέα και … πριν ξεκινήσει η ταινία, έβγαζε, με τα χέρια του στο πανί, μορφή φοβισμένου λαγού… και τον έβαζε να τρέχει…

Καλοσυνάτος, ευγενικός, υπομονετικός ο Γιώργος, αλλά ο «αναθεματισμός» έπεφτε πάνω του βροχή… Όταν τ’ απογεύματα προσπερνούσε τη Γοραντζή, τη Βάνιστα, το Χάσκοβο… και κατευθυνόταν, δηλαδή, προς άλλο χωριό…

Γιώργος Μύτιλης