«Εθνικό Έγκλημα»

«Εθνικό Έγκλημα»
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Το παρακάτω κείμενο ετοιμάστηκε και τοποθετήθηκε σε τέσσερα – πέντε σημεία της πλατείας της Δερβιτσιάνης μια μέρα πριν επισκεφτεί το χωριό ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, κύριος Απόστολος Κακλαμάνης. Στο πέρασμα, μην τυχόν τον προσέλκυε, το διάβαζε κι εξήγαγε τα ανάλογα συμπεράσματα. Ο ίδιος, μέσα στο Μέγαρο Πολιτισμού, μας υποσχέθηκε πολλά, όπως και πολλοί άλλοι Eλλαδίτες που πάτησαν τα χώματά μας νωρίτερα, μα κι αυτός δεν έκανε τίποτε.

Ο τόπος μας, με το ρυθμό συνεχόμενης εγκατάλειψης, πολύ σύντομα χάνεται. Θα αναρωτηθούμε: Ποιοι είναι οι λόγοι του χαμένου παιχνιδιού; Πώς στέκουν τα πράγματα;

Πρώτον: Η Αλβανία με πονηρή ταχτική συνέχεια μας βάζει στο περιθώριο. Μας αφήνει δίχως δόντια. Διαπιστώνουμε συνεχόμενους περιορισμούς. Σιγά – σιγά και με γάντι. Για τα συμφέροντά της καλά κάνει.

Δεύτερον: Η Ελλάδα, εδώ είναι το μεγάλο πρόβλημα. Μας εγκατάλειψε. Αυτό που λέμε το υποφέρουμε στο πετσί μας. Φτάνουμε μέχρι εκεί που την πράξη αυτή, βάσει χειροπιαστών στοιχείων, να την ονομάσουμε ανεπιφύλακτα: «Εθνικό Έγκλημα». Στην εγκατάλειψη διαπιστώνουμε τρία σκέλη: την πολιτική, οικονομική και νομική εγκατάλειψη. Την Ελλάδα ποτέ δεν την είχαμε πλάι μας, σύμμαχο. Όμως, σύμφωνα με τα συμφέροντά της, συνεχίζει να πιάνεται από ευκαιριακά γεγονότα. Δεν την είδαμε να μας προσέχει, να έχει, πάνω απ’ όλα, σχέδια για μας. Στο καυτό ερώτημά μας: Μας θέλει να μείνουμε στον τόπο μας, στα σπίτια μας ή στα χώματά της, ποτέ δεν μας απάντησε. Ούτε προφορικά, ούτε με έργα. Αντί να μας συμπαρασταθεί, να μας ενώσει, έκαμε το αντίθετο. Μας διαίρεσε πολιτικά. Με συγκεκριμένες πράξεις δείχνει ανοιχτά ότι μας διώχνει από τα σπίτια μας: τα βιβλιάρια υγείας, το παιχνίδι με το επίδομα του δάσκαλου, με τη σύνταξη του ΟΓΑ… Αυτό με λίγες λέξεις λέγεται: πολιτική εις βάρος μας. Στο οικονομικό σκέλος: Όταν θέσαμε και θέτουμε τα προβλήματά μας για λύση, θέματα σχολείων, θρησκείας, απογραφής του πληθυσμού, περιουσίων, κ.λ.π., ούτε μας κάλυψε, ούτε μας συμβούλεψε νομικά. Ο τόπος, για να βγει από τη μεγάλη καθυστέρηση, χρειάζεται κίνητρα, όπως στην Κομοτηνή, στην Ξάνθη. Όπως βοηθάει και η Τουρκία. Όμως με προσοχή. Δίχως να προκαλούμε. Ταχύτατα χρειάζονται κατευθυνόμενες επενδύσεις, όπως στον τουρισμό, τη γεωργία, την κτηνοτροφία…

Γιατί, όπως διαπιστώνουμε, μπήκαν οι ξένοι στην παραλία μας… Χάνουμε το παιχνίδι της ύπαρξής μας στα πατρώα εδάφη κι από τον ίδιο τον εαυτό μας. Από τα λάθη μας. Είμαστε υπεύθυνοι. Τη μεγαλύτερη αμαρτία την έχουν οι υποτιθέμενοι ηγέτες μας, που αναδείξαμε από καιρό σε καιρό μέχρι και τον τελευταίο, που προσποιείται, με τα ωραία του λόγια, ως σωτήρας. Που συνέχεια τσακίζεται σε εκλογικές αναμετρήσεις κι αντί να παραιτηθεί σκαρφαλώνει ψηλότερα. Όλοι οι πρόεδροί μας ήταν αδύναμοι. Κανείς δεν πήρε την τύχη του τόπου στα χέρια. Ήταν και παραμένουν εξαρτημένοι. Δεν είχαν και ούτε τολμούν να έχουν φωνή του τόπου. Φωνή των ατομικών συμφερόντων μόνον έχουν. Τον κακό εαυτό μας τον εκμεταλλεύονται επάξια Αλβανοί κι Έλληνες μαζί. Για το διωγμό μας από τις εστίες μας. Για να μην μας έχουν αγκάθι. Για να βγούμε από την κατάντια, τη μεγάλη καθυστέρηση, δεν ζητάμε τίποτε άλλο, παρά μόνο λίγα απ’ αυτά, που κάνει, είτε προσφέρει η Τουρκία στην μουσουλμανική μειονότητα. Για να προλάβουμε, να μην φύγουν και οι λίγοι που έμειναν, πιεσμένοι από τις πολλαπλές κρίσεις στην Αλβανία, χρειάζεται να γίνουν με ταχύτητα και καλά μελετημένες, σοβαρές επενδύσεις. Να δανειοδοτηθούν, να επιδοτηθούν οι υπάρχουσες επιχειρήσεις, μικρές είτε μεσαίες, για να αντέξουν, να πλαισιωθούν σε διάφορα αναπτυξιακά προγράμματα, όχι πια με συνθήματα και κούφια λόγια, αλλά με συγκεκριμένες πράξεις. Όπου πονάει το δόντι πάει η γλώσσα. Κακά τα ψέματα. Το οικονομικό σφραγίζει για να βγάλει το χώρο από την κατάντια. Το οικονομικό λύνει το πρόβλημα. Τα ιδεολογικά και πολιτικά παιχνίδια είναι άνεμος, όταν δεν καταλήγουν σε συγκεκριμένο έργο, σε οικονομική ανάπτυξη. Μένουν παιχνίδι σε χέρια μερικών ατόμων. Τον κόσμο μας τον σπρώχνουν στην απόγνωση, στην απογοήτευση. Στο δρόμο της φυγής.

Κυριακή, 10/03/2002

Γιώργος Μύτιλης