«Σε κάθε λιθάρι καθόταν και μια πετροπέρδικα»

«Σε κάθε λιθάρι καθόταν και μια πετροπέρδικα»

Σημειώνουμε από την συνάντηση με καλούς φίλους στο Βουλιαράτι, χωριό των πολλαπλών αναμνήσεων από εκείνα τα πέτρινα χρόνια, που τις διατηρεί στη μνήμη του ο δάσκαλος Βασίλης ΚΑΡΑΝΤΖΑΣ:

«Σε κάθε λιθάρι κάθονταν και μια πετροπέρδικα στον «Τάφο του Γκιώκα». Ήταν τόσες πολλές, που σου έβγαζαν τα μάτια. Εκεί κυνηγούσαμε…».

«Εδώ, σε τούτο το γραφικό χωριό, έπινες τσίπουρο με τυρί ψημένο στο τσιμπίδι.

Και μάθαινες υποχρεωτικά τον σημαντικό κανόνα: πώς, πού και με ποιον να πίνεις το τσίπουρο, για να σου κατεβαίνει κάτω άνετα…!».

Μαθαίνεις κι άλλα πολλά – την ουσία των πραγμάτων – κάτω από τον ίσκιο του γερο – πλάτανου…

Γιώργος Μύτιλης