Κάτω από τον ίσκιο της Ακρόπολης

Κάτω από τον ίσκιο της Ακρόπολης

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ

«Νωπός» κάτοικος στην Αθήνα, γι’ αρκετό χρονικό διάστημα μπερδευόμουν, έχανα τον «άγιο» μου στις κινήσεις μου, κυρίως στην πλατεία Ομονοίας. Δεν ήξερα πού πέφτει η Ακρόπολη και πού ο Λυκαβηττός… Ο ήλιος νόμιζα ότι ανέτειλε ανάποδα.

Είχα χάσει εντελώς τον προσανατολισμό, το μπούσουλα. Ερχόμουνα στην Αθήνα όχι απλά από χωριό, από επαρχία, αλλά από άλλον πλανήτη.  

Μόλις έπιασα δουλειά κι ενοικίασα διαμέρισμα, πλάκωσαν στον μικρό μου χώρο, που σου πιανόταν η ανάσα, συγγενείς και φίλοι. Στρωματσάδα κοιμόμασταν, τρώγαμε με τη σειρά…

Παρατούσα τότε το απαραίτητο πενιχρό μεροκάματο και τους ξεναγούσα σε ιστορικά μουσεία, σε αρχαιολογικούς χώρους, αλλά κυρίως στην Ακρόπολη. Θα πικραινόμουν, θα αισθανόμουν άβολα, πραγματικά, αν τυχών έφευγε κανείς, χωρίς να δει τον Παρθενώνα.

Εκείνη την περίοδο – με φίλο μου Ελλαδίτη από την «Πλάκα» – σ’ ελεύθερο χρόνο, συνήθως απογεύματα, πότε πίναμε παρέα καφέ στου «Ψειρή» και πότε τρώγαμε νόστιμο κεμπάμ στο «Θανάση».

Ομολογώ μια μέρα στο φίλο μου την πράξη μου, τη συμπεριφορά μου, την αδυναμία μου σχετικά με την ξενάγηση των δικών μου ανθρώπων: «Αυτό και αυτό κάνω …».  Μετά από περίεργη ματιά, τοποθετείται, εκφράζεται: Μου λέει με βαρύ ύφος κάτι που ακόμα δεν μπορώ να τ’ αντιληφθώ, ούτε να το ξεχάσω:

«Σοβαρά, εσύ φτωχός άνθρωπος, παρατάς κάθε λίγο και λογάκι το μεροκάματο και κάνεις «αυλή κι αλώνι» την Ακρόπολη;! Ζω κάτω από τον ίσκιο της χρόνια τώρα και δεν πήρα τον κόπο να ανέβω απάνω της. Να δω τι;! Πέτρες…;!»

Συγκρατήθηκα…, γιατί ήμουν έτοιμος να τσακωθώ. Θα γινόμασταν εκείνη τη στιγμή «μαλλιά κουβάρια», «από δεκαοχτώ χωριά χωριάτες…» και θα χάζευε με μας όλο το Μοναστηράκι.

Γιατί δεν ξέρω, αυτομάτως εκείνη την ημέρα ο νους μου πήγε στους πολλούς ανιστόρητους Ελλαδίτες που, όταν δημοσιογράφος τους βάζει μικρόφωνο στα κανάλια και τους ρωτά:

-Τι γιορτή είναι η 25η Μαρτίου και τι η 28η  Οκτωβρίου;! – δεν ξέρουν τι να απαντήσουν. Σηκώνουν τους ώμους ψηλά … τα χάνουν καντάρια.

Περίεργο…, να μπερδεύουν ακόμα και τις Εθνικές Γιορτές! Πάρτο με το νου σου τι θα πει να μην γνωρίζεις την ιστορία του τόπου σου, εσύ νεοέλληνα…

…Κι ούτε να παίρνεις τον κόπο να επισκεφτείς την Ακρόπολη, όταν καθημερινά ταξιδεύουν εκατομμύρια ξένοι απ’ όλο τον κόσμο κι έρχονται για να τη δουν …

Γιώργος Μύτιλης