ΕΝΑΣ ΑΗΤΟΣ «…στον τόπο που γεννήθηκε, θέλει να ξεψυχήσει!»

ΕΝΑΣ ΑΗΤΟΣ «…στον τόπο που γεννήθηκε, θέλει να ξεψυχήσει!»
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Αφροδίτη ΜΗΤΣΗ

(Αφιερωμένο ποίημα στον Κωνσταντίνο Κατσίφα. Αθάνατος!)

Ένας αητός ξεχύθηκε,

στου Δρίνου την κοιλάδα

και μες στο αίμα του κυλά,

ολόκληρη η Ελλάδα!!

Δε χαμηλώνει τα φτερά,

μήτε σκύβει κεφάλι.

Κρατά το βλέμμα του ψηλά

και τραγουδά με λεβεντιά:

«Για σε πατρίδα μου γλυκιά,

λεβεντονιών γεννήτρα,

θα ξεψυχήσω με χαρά,

χωρίς καθόλου πίκρα!

Σφαίρα θα βάλω στην καρδιά,

χωρίς να σε προδώσω

κι όλο το αίμα μου εγώ,

για σένα θε να δώσω!

Κι εσύ, μανούλα μου, γλυκιά,

δάκρυα να μη χύσεις,

ο γιος σου, ο μονάκριβος,

στον τόπο που γεννήθηκε,

θέλει να ξεψυχήσει».

Ακολουθεί διάλογος με την ποιήτρια:

– Καλησπέρα, Αφροδίτη κι εύγε σας! Έχετε φλέβα ποιήτριας.

– Καλησπέρα!! Ευχαριστώ πολύ!! Γράφω πάντα όταν νιώθω κάτι έντονα. Με βοηθά να ηρεμώ!

– Με ταρακούνησες! Και δε μπόρεσα, ούτε έπρεπε να το κρύψω. Τις αξίες, τα θετικά, όπως και το αντίθετο, θέλω να τα λέω. Να βοηθάω καλοπροαίρετα.

– Και αυτό είναι το σωστό!! Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!!

– Να γράφεις! Έχεις συναίσθημα! Και βασικό αυτό που θα σου πω: ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΛΕΣ! Και το λες απλά. Ξεκάθαρα. Τίποτε δεν μπερδεύεις. Βλέπω και βάθος σκέψης. Κοίτα τι λες:

«…Και μες στο αίμα του κυλά,

ολόκληρη Ελλάδα!…».

Μην βιάζεσαι! Να γράφεις λίγο και καλά! Ποιοτικά! Για να μένει!

– Ναι, δεν ανεβάζω γενικά. Αυτό το είχα γράψει από τότε που έγιναν τα γεγονότα.

– Όταν να γυρίζεις πίσω, για να το ξαναδείς, να μην βρίσκεις λάθη, αλλά να το χαίρεσαι.

– Ένιωσα την ανάγκη να το ανεβάσω Η πιο ωραία συμβουλή!!!

– Να λες κιόλας μετά: «Περίεργο, εγώ το έγραψα αυτό;!». Γιατί όταν το έγραφες ήσουν αλλού, σε άλλο κόσμο. Σε αυτόν της ΠΟΙΗΣΗΣ. Με χαρά, με πόνο. Με ένα ολόκληρο ανάμιγμα από πλούσια συναισθήματα.

Γιώργος Μύτιλης