«ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΕ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΣΚΑΡΑ…!!!»

«ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΕ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΣΚΑΡΑ…!!!»
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Μου έλεγε η μανα – Ασπασία – η μαμά του πατέρα μου, που τα εγγόνια της τη φωνάζαμε άλλα μητέρα κι άλλα μάλε  – για τα λεφτά:

«Χωρίς λεφτά, δεν πας πουθενά. Δεν ρίχνεις τσάπι. Δεν μπορείς να βγεις όξω από την πόρτα σου…!

…Τα λεφτά, σε κάνουν και μασκαρά…!!!».

Μου αφηγήθηκε κάποτε και μια άλλη γουστόζικη ιστορία, που δείχνει καθυστέρηση μυαλού.

«Χτυπούσε από το πρωί, πελάτης από το γειτονικό χωριό, από κει που κατάγομαι κι εγώ, την εξώπορτά μου, φωνάζοντας «Κώτσαινα, Κώτσαινα» κι εγώ έβγαινα και του άνοιγα.

Ερχόταν ο άνθρωπος του Θεού κι έπαιρνε φρέσκο αγελαδινό γάλα, για να έδιναν σε μωρό.

Αυτός το ‘πιανε στην πέτρινη σκάλα, κι εγώ άρμεγα, εκεί κοντά στο κατώι. Γέμιζα την οκάρα, την άδειαζα σε δοχείο του, πλήρωνε κανονικά και έφευγε.

Ένα τροπάρι, δεν ξέρω τι του συνέβηκε κι ήρθε, να πάρει γάλα, το βράδυ. Σκεπτικός, κάθεται και μου λέει: «Να σου πω, έρχομαι τόσον καιρό εδώ, γνωριστήκαμε αρκετά, αλλά ποτέ δεν μου έκοψε, τύφλα μου, να σε ρωτήσω, πώς τον λένε τον άνδρα σου;!

Δεν κρατήθηκα, έσκασα στα γέλια η καημένη. Γυρίζω και του απαντώ: -Μα όλη την ημέρα με φωνάζεις «Κώτσαινα» και τώρα το βράδυ με ρωτάς: «Πώς τον λένε τον άνδρα σου;! Κώτσια τον λένε;!».

Γέλασε κι αυτός, με την κουταμάρα του!».    

Γιώργος Μύτιλης