Αβάσταχτος πόνος για τη φυγή της αξιολάτρευτης Σοφίας μας

Αβάσταχτος πόνος για τη φυγή της αξιολάτρευτης Σοφίας μας

Πληκτρολογεί με πίκρα η ευαίσθητη ψυχή μας τον βαρύ, αβάσταχτο πόνο για τον απαράδεκτό χαμό μιας υπέροχης, ξεχωριστής φίλης μας. Έτσι ήταν γραμμένο να φύγει πρόωρα από κοντά μας, από τη συντροφιά μας!

Η αξιολάτρευτη, με το γλυκό χαμόγελο και την όμορφη ψυχή, με το σοφό λόγο της, η Σοφία Σταύρου – Τοδέρη, που τη γνωρίσαμε πριν από 45 χρόνια, με τη φυγή της πίκρανε τα αγόρια της, συγγενείς και φίλους σε Αργυρόκαστρο, Κακαβιά, Κεπαρό, όλους αυτούς που την γνώρισαν ως άριστο εκπαιδευτικό, ως πρότυπο συμπολίτη.

… Ήταν η χρονική περίοδος όταν ο πατέρας της ήταν στη φυλακή, η μητέρα της γύριζε κατάκοπη από τη σκληρή δουλειά σε οικοδομή για να κρατήσει την οικογένεια στη ζωή και τα αδέλφια της είχαν αβέβαιο μέλλον. Βρισκόταν σε πλήρης απογοήτευση. Η Σοφία, σαν μεγάλη και μυαλωμένη, ήταν το στήριγμα όλων τους.

 Με την αλλαγή του συστήματος άλλαξαν οι καταστάσεις, οι αδικίες αποκαταστάθηκαν, όμως ξεκίνησαν άλλες φθορές. Η Σοφία πόνεσε την απώλεια των γονιών της, του συζύγου της. Χάρηκε, όμως πολύ, την πρόοδο, το φτερούγισμα των αγοριών της.

Κηδεύτηκε με τιμές, αναπαύεται στο κοιμητήριο στο Κάτω Κεπαρό.

Γιώργος Μύτιλης