Προκλητικό ερώτημα Αλβανού

Προκλητικό ερώτημα Αλβανού

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Αυτές τις μέρες επισκεφτήκαμε έναν καλό μας φίλο Αλβανό στο σπίτι του στην Αθήνα, για να τον συλλυπηθούμε. Έχασε πρόσφατα τον πατέρα του από κορωνοϊό.

Στο δωμάτιο υποδοχής, ανάμεσα στους λίγους επισκέπτες, βρισκόταν κι ένας συγγενής του, ο οποίος μετά από αρκετή συζήτηση, μόλις έμαθε την καταγωγή μας, ανασηκώθηκε λιγάκι από την πολυθρόνα και μας απηύθυνε προκλητικό ερώτημα:

-Ακούω διάφορα, αλλά δεν έχω ξεκάθαρη εικόνα από πού και πότε εσείς, οι Έλληνες της Αλβανίας, ξεριζωθήκατε και ήρθατε κι εγκατασταθήκατε στον τόπο μας;

Για να ρίξουμε το χέρι στην πλάτη του φίλου μας, να τον ανακουφίσουμε, να του συμπαρασταθούμε στη δύσκολη στιγμή, πήγαμε στο σπίτι του. Όχι για τέτοιου είδους διάλογο. Για απρόοπτα!

Κι όμως, με ηρεμία, εξηγούμε:

«Το χωριό μας, η Δερβιτσάνη, από τότε που δημιουργήθηκε και σε συνέχεια, ώσπου κατέληξε εδώ που είναι σήμερα, ροβόλησε σταδιακά σε βάθος χρόνου προς τον κάμπο, τρεις φορές.  – Στην κορυφή του βουνού υπάρχουν ακόμα τα ίχνη του πρώτου χωριού. Πιο κάτω και του δεύτερου.

Ένα χωριό, σαν το δικό μας, για να οικοδομηθεί, ας πούμε θέλει τουλάχιστον 200 χρόνια. Δηλαδή το πρώτο χωριό μας κτίστηκε το λιγότερο πριν από 600 χρόνια. Ροβολώντας προς τον κάμπο, για καλύτερη ζωή, αφού δεν κινδύνευαν πλέον οι κάτοικοί του από εκστρατείες και ληστείες, επόμενο είναι, μαζί τους κουβαλούσαν και τη γλώσσα τους, την ελληνική.    

Σε τουρκικά δεφτέρια, στην απογραφή του 1520, γίνεται λόγος για Δρόπολη που προϋπήρχε πριν την τουρκική κατοχή. Μάλιστα γίνεται λόγος και για οργανωμένη αντίσταση Δροπολιτών.

Θέλετε να σας πάμε και πιο βαθιά;! Άνετα, αν θέλετε, γίνεται και αυτό…».

Αν ρωτούσαμε το συνομιλητή μας να μας έλεγε κάτι για την αρχαιότητα του χωριού του, σίγουρα θα ήταν άσχετος.

Ο φίλος μας, ο Gezim, με δυσκολία έπνιγε τον εκνευρισμό. Εκείνη τη στιγμή πονούσε όχι μόνο την απώλεια τού πατέρα του, αλλά και την άγνοια και ασέβεια του συγγενή του.

(Στη φωτογραφία είναι ο ερευνητής δάσκαλος, Αχιλλέας Οικονομίδης, πάνω στο πρώτο χωριό).

Γιώργος Μύτιλης