Ούτε οι «μετανάστες» επιλύουν το πρόβλημα…

Ούτε οι «μετανάστες» επιλύουν το πρόβλημα…

ΑΠΟΨΕΙΣ

Του Χρηστάκη ΤΖΙΑ

Τις τελευταίες μέρες επανήρθε στο πολιτικό προσκήνιο το δικαίωμα ψήφου των Αλβανών υπηκόων, που ζουν σε άλλες χώρες. Κάτι που ενδιαφέρει άμεσα όλους τους εν Ελλάδι, και όχι μόνο, συμπατριώτες μας. Μάλλον, αυτή η διάταξη θα συμπεριληφθεί, αν μη τι άλλο, στην ατζέντα της εκλογικής μεταρρύθμισης που καλούνται να συμπράξουν σύντομα όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα.

Μάλιστα, πιθανολογείται , ότι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων βρίσκονται δύο εκδοχές επί του θέματος. Η πρώτη εκδοχή, κάνει λόγο για τη δημιουργία μιας νέας εκλογικής περιφέρειας, όπου θα συνυπολογίζονται οι ψήφοι των μεταναστών. Ενώ με την άλλη εκδοχή υποτίθεται ότι ο κάθε μετανάστης θα ψηφίσει στο μέρος που διαμένει στο εξωτερικό και η ψήφος του θα συνυπολογιστεί στην εκλογική περιφέρεια όπου είναι εγγεγραμμένος (στην αλβανική επικράτεια)

Επίσης, τίποτε δεν έχει ειπωθεί ακόμη για τον τρόπο που θα ψηφίσουν οι Αλβανοί υπήκοοι του εξωτερικού, συνεπώς και οι συμπατριώτες μας.

Μολαταύτα, ούτε αυτή η εξέλιξη επιλύει οριστικά, δίκαια, αναλογικά κι αμετάκλητα το ζήτημα της πολιτικής εκπροσώπησης των μελών της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στο Αλβανικό Κοινοβούλιο. Για τον απλούστατο λόγο, ότι και οι εν Ελλάδι, τουλάχιστον, συμπατριώτες μας, έχουν διαφορετικές πολιτικές προτιμήσεις για τα κόμματα που δραστηριοποιούνται στο χώρο μας και κατά συνέπεια…η ψήφος θα διαμελιστεί… (;;;!!!)

Όπως είχα προειδοποιήσει και σε προηγούμενες αναρτήσεις, οι πολιτικοί και η πολιτική μας οφείλουν να αποτρέψουν το φαινόμενο των εκλογών του 2021 στην Περιφέρεια Αργυροκάστρου, όπου δεν εκλέχτηκε κανένας Έλληνας Βουλευτής. Κάποιοι επιρρίπτουν ευθύνες στους ψηφοφόρους και στο εκλογικό σώμα. Αλλά, στην πραγματικότητα φταίνε όλοι οι πολιτικοί και εθνικοί παράγοντες, υποψήφιοι και ψηφοθηρικό κατεστημένο, εκτός το λαουτζίκο, ο οποίος κρίνει πάντα αλάνθαστα σε αυτές τις περιπτώσεις.

Ούτε θα πρέπει να συμβιβαστούμε, νομίζω, με την άποψη ότι «τι έχουμε, τι δεν έχουμε βουλευτές στο αλβανικό Κοινοβούλιο, το ίδιο είναι» (!!!) Καταλαβαίνω πως η δυσαρέσκεια των πολιτών απέναντι στο πολιτικό κατεστημένο στο σύνολό του, αυξάνεται συνεχώς. Όμως, θα πρέπει να κατανοήσουμε όλοι μας πως το ζήτημά μας δεν είναι μόνο πολιτικό, αλλά κατά κύριο λόγο εθνικό.

Μόνον το πλαφόν ενός συγκεκριμένου αριθμού εδρών στο αλβανικό Κοινοβούλιο, θα μπορούσε να λύσει οριστικά την πολιτική εκπροσώπηση των μελών της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας. Μια εκδοχή θα ήταν: … μια μόνιμη έδρα στην Περιφέρεια Αυλώνας, μία μόνιμη έδρα στην Περιφέρεια Αργυροκάστρου, μία μόνιμη έδρα στην αποκαλούμενη διασπορά ή το υπόλοιπο της αλβανικής επικράτειας και μία μόνιμη έδρα στην εκλογική περιφέρεια των μεταναστών, εάν συγκροτηθεί τελικά. Το ποιος θα είναι ο συμπατριώτης μας που θα κερδίσει τη «μόνιμη έδρα» στις 3 ή 4 εκλογικές περιφέρειες, ας το κρίνει κυρίαρχος Λαός με την ψήφο του…

Μόνον έτσι, θα μπορέσουμε να δούμε «φώς στο τούνελ». Αν και… η επίτευξη αυτού του στόχου απαιτεί κόπους, θυσίες, συντονισμένο αγώνα και, πάνω απ’ όλα, καλοπροαίρετη αποδοχή των αιτημάτων μας από τα δύο μεγάλα κοινοβουλευτικά κόμματα του αλβανικού Κοινοβουλίου.

Εν κατακλείδι, η μέχρι τώρα εμπειρία από τη συμπεριφορά των πολιτικών μας, δεν αφήνει και πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Για του λόγου το αληθές, μόνον το ΜΕΓΚΑ προέβη σε μία παρόμοια πρόταση πριν λίγα χρόνια. Αλλά , δυστυχώς, το έπραξε «γραφειοκρατικά» και … δεν το βροντοφώναξε… (;!)

Ας το επαναλάβουν, ας το βροντοφωνάξουν όλοι τους μαζί τώρα, λοιπόν…

Είναι η τελευταία μας ευκαιρία…

Γιώργος Μύτιλης