Στα στενά πράσινα μονοπάτια της Ρίζας

Στα στενά πράσινα μονοπάτια της Ρίζας

Πριν από τέσσερα χρόνια με δύο καλούς φίλους,  τον πολιτικό μηχανικό, Σπύρο ΔΙΑΜΑΝΤΗ και το ΖΩΓΡΑΦΟ, Θεόδωρο ΡΑΪΔΟ, που  έφυγε από τη ζωή και μας λείπει πολύ, επισκεφτήκαμε τη ΡΙΖΑ και στήσαμε το φωτο-ρεπορτάζ μου ακολουθεί:   

Ρίζα α

Όλος ο τόπος στη Ρίζα, αυτή την εποχή, μοσχοβολάει ανθισμένη ασφάκα…

Παλιά πονεμένη ιστορία …

Ρίζα β

Λέγαμε, οι τρεις, ενώ διασχίζαμε τα ατέλειωτα στενά μονοπάτια, μέσα στο πράσινο, ότι κάπου εδώ πέρασε χαράματα ο συγχωριανός μας, Σταύρος Γκούτζος, πριν το ’90, μπέρδεψε το δρόμο στην προσπάθειά του για να περάσει το σύνορο και τον σύλλαβε η συνοριακή φρουρά …

Ο αραμπάς

Ρίζα δρόμος που πέρασε ο αραμπάς

Δρόμος στη Ρίζα, που κάποτε πέρασε ο αραμπάς…

Τι ήταν να ήταν ( ;!)

Βακούφι ήταν ή νερόμυλος;! Τελικά ήταν βακούφι…

Ρίζα Ήταν βακούφι

Νερόμυλοι και νεροτουρβιές

Παίρνοντας «σβάρνα» τους παλιούς νερόμυλους – πλέον ερείπια – της Ρίζας, κάπου στα «πόδια» της Πάνω Επισκοπής …

Ρίζα Νερόμυλος

Από δω και κάτω φαίνονται τα ίχνη των νερόμυλων, που παλιά άλεθαν τα σιτηρά της περιοχής κι όχι μόνο. Πιο κάτω ήταν οι νεροτουρβιές. Τα νερά του Μάντζιφα έβαζαν σε κίνηση, μέσω φτερωτής, τις μυλόπετρες.

Γιώργος Μύτιλης