Βυρσοδέψης και φωτογράφος

Βυρσοδέψης και φωτογράφος

(Άνθρωποι μιας άλλης εποχής)

Γύρισε παλιά ο Αλέξης Τσιούρης από την Αθήνα, προικισμένος με δύο επαγγέλματα: Του βυρσοδέψη και του φωτογράφου. Δεν άφηνε το ένα επάγγελμα και να έπιανε το άλλο. Τα ασκούσε παράλληλα και τα δύο.

Κατέργαζε δέρματα στην «έργαση» στο βυρσοδεψείο (παρήγαγε μποξ, σεβρό, σόλα) έβγαζε όπου έβρισκε και φωτογραφίες. Έγραψε, ίσως χωρίς να το διανοηθεί ο ίδιος, με τη φωτογραφική μηχανή του, ιστορία. Την ιστορία του τόπου του.

Τα επαγγέλματα τα μετέδωσε σταδιακά, με το πέρασμα του χρόνου, σχεδόν σε όλα τα παιδιά του.

Ο Γιάννης ασχολήθηκε όλη του τη ζωή αποκλειστικά με τη φωτογραφία. Αλώνισε όλα τα χωριά της περιοχής κι όχι μόνο. Κατέγραψε διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις, γάμους, συνεταιριστικές εργασίες, που γινόταν στον κάμπο …

Τη σκυτάλη την πήρε και ο Λάμπης, ο ξυλόγλυπτης, που χειρίζεται το φακό καλλιτεχνικά … Διαθέτει πλούσιο αρχείο κι είναι υποχρέωση και καθήκον του, νομίζω, να το βάλει σε υπηρεσία του κοινού.

Αρέσω αφάνταστα την ασπρόμαυρη φωτογραφία. Τη ζητιανεύω από φίλους, συγχωριανούς, συγγενείς … και την προβάλω με μανία. Έκανα, όμως, από απροσεξία, ένα σοβαρό λάθος. Αντί να βάλω το όνομα του φωτογράφου, του Αλέξη, του Γιάννη, του Λάμπη, κάτω από κάθε φωτογραφία, πρόβαλα το δανειστή με ονοματεπώνυμο, που δεν έχει καμιά σχέση με το αντικείμενο. Το έπαθα σαν κάποιοι που ζήτησαν από το Γιάννη φωτογραφίες (και τις πήραν), αλλά όταν κατέγραψαν τα επαγγέλματα σε ιστορικό βιβλίο, ξέχασαν το φωτογράφο.

Είναι να απορείς και να γελάς μαζί.

Γιώργος Μύτιλης