Ο,ΤΙ ΔΕ ΣΟΥ ΧΩΡΑΕΙ Ο ΝΟΥΣ

Ο,ΤΙ ΔΕ ΣΟΥ ΧΩΡΑΕΙ Ο ΝΟΥΣ

Σε χώρο – μεταξύ ισογείου και πρώτου ορόφου σε μια πολυκατοικία στα Γιάννενα – ήταν δύσκολο μέχρι ακατόρθωτο να κοπεί σκάλα. Το μυαλό του πολιτικού μηχανικού είχε «κολλήσει».

– Συγνώμη, μπορώ να κάνω κι εγώ μια προσπάθεια;

Ήταν ο Σωκράτης Μπαρούτας, εργαζόμενος στην ίδια ιδιωτική εταιρία, που ανέλαβε την πρωτοβουλία, που τόλμησε να δοκιμάσει. Κάτι που πίστευε ότι θα το κατόρθωνε.

Ρίχνει αδιάφορη μέχρι υποτιμητική ματιά στον «μετανάστη» ο Αγαμέμνων και του λέει:

– Αν εσύ φτιάξεις τη σκάλα, πέρνα μου χαλκά και τράβα με από τη μύτη! Εγώ, να ξέρεις, θα σχίσω το πτυχίο μου εδώ, μπροστά στα μάτια σου!

Η σκάλα έγινε, αλλά ο Γιαννιώτης πολιτικός μηχανικός το πτυχίο του δεν το έσκισε …!!!

Κάτι παρόμοιο, συνέβη του Σωκράτη και στ’ Αργυρόκαστρο. Αυτή τη φορά με σιδερένια σκάλα, σε πολυτελέστατη καφετέρια, πίσω από το στάδιο της πέτρινης πόλης.  

Ό,τι βλέπει το μάτι του, προφανώς που έχει σχέση με τη δουλειά του, με το μεράκι του, με το πάθος του, πρώτα το μελετάει καλά, μετά αναλαμβάνει να το φτιάξει ο ίδιος καλύτερο, όσον αφορά την αντοχή, την εμφάνιση και τη λειτουργικότητα.

Λένε στο χωριό:

«Ο Σωκράτης έχει ξεπεράσει τον παππο – Μήτρο και τον θείο – Γιάννη».

Το αμόνι, το καμίνι, τον πάγκο, το τρυπάνι, τη μέγγενη, τις λίμες, τα κατσαβίδια, τα σφυριά, τους τροχούς, τον τόρνο…, όλα σχεδόν τα εργαλεία που συναντούσες στην «οφιτσίνα» του Ξέρρα, τ’ αντικατέστησε με σύγχρονο εξοπλισμό στο μηχανουργείο του.

-Για να φτιάξεις ψωμί, θέλεις ζυμάρι. Για να παράγεις εργαλεία, εξαρτήματα, χρειάζεσαι μέταλλο… Του δίνεις τη μορφή, βάσει εξελιγμένης λογικής, που να συμπεριλαμβάνει όλα τ’ απαραίτητα – αναφέρει σεμνά ο Σωκράτης σε παρέα του.   

Η υπομονή, η παρατηρητικότητα, η περιέργεια, βασικά το DNA, που αποφασίζει σε κάθε άνθρωπο, τον έκανε καινοτόμο, φημισμένο μάστορα.

… Μια απ’ όλες τις μέρες, ενώ ο θείος – Γιάννης επισκεύαζε ραπτομηχανή, βρέθηκε κι ο Σωκράτης – ο ανιψιός του, δίπλα του.

– Όταν δουλεύω… ούτε ο Χριστός δεν θέλω να με βλέπει – του λέει.

Κι επιχείρησε να του σκάσει μια ανάποδη.

Δεν σου άνοιγε τα μάτια. Ο Γιάννης ήθελε να δούλευε μόνος του. Δεν ήθελε η τέχνη του να βγει έξω από το σπίτι του.

Ο Σωκράτης τώρα κατασκευάζει διάφορα μεταλλικά είδη, εξαρτήματα … κάγκελα, πόρτες, κάδους απορριμμάτων …  Ό,τι δεν σου χωράει ο νους.

Συνεργάζεται με τους πάντες …

Προσέχει, στη δουλειά του, ακόμα και το πέταλο. Το απλό, το στρωτό για τον κάμπο. Κι αυτό με γάντζο, για τ’ ανώμαλα μέρη, ώστε να μην γλιστράει στις ανηφόρες του βουνού το άλογο.

Προσέχει ακόμα και την κλίτσα του βοσκού, που έχει κι αυτή το δικό της μυστικό. Το μεντεσέ…

Τα πάντα …

05/09/2018

Γιώργος Μύτιλης