ΣΕ ΕΚΠΟΜΠΕΣ, ΒΑΠΤΙΣΜΕΝΕΣ ΜΕ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΟΥΣ ΤΙΤΛΟΥΣ, ΟΜΙΛΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

ΣΕ ΕΚΠΟΜΠΕΣ, ΒΑΠΤΙΣΜΕΝΕΣ ΜΕ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΟΥΣ ΤΙΤΛΟΥΣ, ΟΜΙΛΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

Σήμερα, στην Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας, της μητέρας όλων των γλωσσών, χαίρομαι, αλλά και λυπάμαι συνάμα. Η χαρά σχετίζεται με το ακόλουθο σκεπτικό, που το συνυπογράφω κι εγώ. Κοίτα τι ωραία διατύπωση:

«Με την θέσπιση αυτής της παγκόσμιας ημέρας επιδιώκεται η ανάδειξη του θεμελιώδους ρόλου που διαδραμάτισε η ελληνική γλώσσα ανά τους αιώνες, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην εδραίωση τόσο του ευρωπαϊκού όσο και του παγκόσμιου πολιτισμού. Η ελληνική γλώσσα κατά την αρχαιότητα ευτύχησε να καταστεί φορέας μορφοποίησης και μεταβίβασης σημαντικών επιστημονικών θεωριών, φιλοσοφικών θεωρήσεων και λογοτεχνικών κειμένων. Στην ελληνική γράφτηκαν λίγο αργότερα τα πιο σημαντικά κείμενα του Χριστιανισμού για να διαδοθούν σε ολόκληρο τον κόσμο. Στο διάβα των αιώνων υπήρξε καθοριστική η συμβολή της ως μέσου αποθησαύρισης και διάδοσης του ελληνικού πολιτισμού και επιβιώνει ως τις μέρες μας, στη νεότερη εκδοχή της, ως μια από τις μακροβιότερες ζωντανές γλώσσες παγκοσμίως».

Ως εδώ όλα καλά. Τα πάντα σου προκαλούν χαρά.

Όμως αν δεις κατάματα την σημερινή γλωσσική πραγματικότητα, θα διαπιστώσεις ότι η γλώσσα μας δέχεται ακατάπαυτα πυρά. Δεν χρειαζόμαστε ξένο εκτελεστή. Την πυροβολούμε μόνοι μας.

Αυτό το αρνητικό φαινόμενο, σαφώς και σου προκαλεί θλίψη.

Μας βομβαρδίζουν σε καθημερινή βάση – θα αναφέρω εδώ μόνο ένα βασικό πρόβλημα, που το έχουμε όλοι διαρκώς μπροστά στα μάτια: τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης: εφημερίδες, περιοδικά, τηλεοπτική και ραδιοφωνικοί σταθμοί, κρατικοί και ιδιωτικοί … έχουν βαφτίσει, κατά περίεργο τρόπο, με ξενόγλωσσους τίτλους αρκετές εκπομπές. Και το παράλογο, είναι ότι σε αυτές φιλοξενούν επιφανείς γλωσσολόγους, όπως π.χ., το Μπαμπινιώτη και εκφράζουν σε στρόγγυλη τράπεζα προηγμένες σκέψεις, για το πώς θα βρεθεί λύση, σχετικά με την προστασία της ελληνικής γλώσσας. Πώς να διατηρηθεί, ανεπηρέαστη, πηγαία και καθαρή.

Η ξενομανία με το λαπτόπ, το ντιμπέητ, το ι-μέιλ, το λοκντάουν… καλά κρατεί! Η διάβρωση της ελληνικής γλώσσας συνεχίζεται. Τα χιλιάδες χρόνια ελληνικής γλώσσας σιγά – σιγά πάνε περίπατο.

Σχετικά άρθρα: