ΣΕ ΛΥΝΤΖΟΥΡΙΑ ΚΑΙ ΖΑΓΟΡΙΑ ΔΙΔΑΣΚΟΤΑΝ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

ΣΕ ΛΥΝΤΖΟΥΡΙΑ ΚΑΙ ΖΑΓΟΡΙΑ ΔΙΔΑΣΚΟΤΑΝ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

(Ερέθισμα από κείμενο ενός φίλου μου)

Στη Λυντζουριά – απέναντι από την πόλη τ’ Αργυροκάστρου και στη Ζαγοριά – πίσω από το Τσαγιούπι – πριν εμφανιστούν τα αλβανικά γράμματα οι μαθητές στα σχολειά και των δύο περιοχών, μάθαιναν ελληνικά.

Ο Σωκράτης Κούτρας, από το Κακόζι το 1906 – 1910, έβγαλε το Δημοτικό δύο φορές. Πρώτα στην ελληνική.  Καθώς μπήκε η αλβανική και στο σχολείο του, ξεκίνησε το Δημοτικό απ’ την αρχή.

Σαν διακεκριμένο μαθητή, οι γονείς του, μετά την αποπεράτωση του σχολείου στο χωριό του, του έδωσαν το μουλάρι και τον έστειλαν να σπουδάσει διδασκαλική στο Νορμάλε του Ελμπασάν.

Τον συμβούλεψαν:

«Μόλις φτάσεις στην πόλη, πουλάς το μουλάρι και με τα χρήματα που θα πιάσεις, βολέψου όσο μπορείς! Θα είσαι μακριά κι εμείς, δεν μπορούμε να σε φτάσουμε!».

Η Μάρθα Κορκάρη – Καραντζά, η φιλήσυχη γειτόνισσά μας, όταν ζούσε, έφερε για λίγο στο νου της τον υπέροχο δάσκαλό της, τον πράο Σωκράτη, που της έμαθε τα αλβανικά:

«Λέξεις, που δεν τις καταλαβαίναμε στην αλβανική, ο υπομονετικός μας δάσκαλος, μάς τις έλεγε στην ελληνική…».

01/01/2017   

Σχετικά άρθρα: