«Το πουλί!»

«Το πουλί!»

Ο Κώτσιος Τσέκας ξεκίνησε τη ζωή του στο χωριό. Μετά, έκανε ένα μακρινό ταξίδι στο εξωτερικό. Πήγε στην Γαλλία. Από κει επέστρεψε νωρίς κι ασχολήθηκε, σε συνέχεια, στον τόπο του με τη φωτογράφιση.

Είχε το στέκι του στην πλατεία τ’ Αργυροκάστρου.

Έστηνε, κάπου σε μια γωνία το τρίποδο, έβαζε πάνω τη βαριά φωτογραφική μηχανή, σε τοποθετούσε, μπροστά του, σε συγκεκριμένη απόσταση και για να τον πρόσεχες τη στιγμή της φωτογράφισης, σε προκαλούσε ελκυστικά. Σου έλεγε:

«Να, κοίτα ‘δω, το πουλί!».

Δούλεψε ένα φεγγάρι και στην γεωργία. Στα χωράφια.

Στο τέλος της ζωής του, τον θυμάμαι, καβάλα με τ’ ανοιχτά στο γάιδαρο, (όπως τον βλέπετε στην φωτογραφία) και να τραβάει πίσω, με το σχοινί την αγελάδα. Να την πηγαίνει στη βοσκή.

Ο Παντελής, ο μικρός γιος του, φέρνει ελάχιστα, σαν σε όνειρο, μπροστά στα μάτια τον πατέρα του.

Έπαιζε ξέγνοιαστα, με φίλους στο τρίγωνο, στο κέντρο του χωριού, όταν πέρασε ο κόσμος συνοδεύοντας το φέρετρο του νεκρού, για να κηδευτεί στην Αγία Παρασκευή.

Γιώργος Μύτιλης