«Όταν φυτεύεις φιντάνια για να μη φυτρώσουν»

«Όταν φυτεύεις φιντάνια για να μη φυτρώσουν»

ΠΡΟΣΩΠΑ

(Σύμφωνα με αφήγηση του Προκόπη ΚΥΡΙΑΚΗ – πρώην Διευθυντής Δασικής Επιχείρησης)

-Είσαι εγκληματίας – μου λέει ένας εργαζόμενος, δεν του θυμούμαι το όνομα, γιατί η Δασική Επιχείρηση των Αγίων Σαράντα εκείνη την περίοδο είχε κάπου δύο χιλιάδες άτομα.

Από τη βαριά έκφραση, πειράχτηκα υπερβολικά. Δεν άντεξα:

-Μπα, γιατί μου το λες αυτό;

-Επειδή μας βάζεις και φυτεύουμε πεύκα πάνω σε βουνό, πάνω σε βράχους.

Εκείνη την περίοδο αναδασώναμε τα πετρώδες υψώματα γύρω από την παραλιακή πόλη. Έγινα έξαλλος. Έδενε, γινόταν ένα, ο λόγος με το σοβαρό ύφος του.

Και συνέχισε ο εργαζόμενος:

-… Γιατί, αργότερα, όταν θα μεγαλώσουν τα πεύκα, δε θα μπορούμε να σκαρφαλώσουμε τόσο ψηλά για να τα κόψουμε.

Δήθεν με αστείο τρόπο, ο άνθρωπος έκφρασε σχεδόν όλη την πικρή αλήθεια. Την πραγματικότητα, τη βαρβαρότητα, το κόψιμο των πεύκων, την εξαφάνιση του πράσινου, τη θανάτωση της ζωής.

Όταν ήρθα στην Ελλάδα, έκανα παρατηρήσεις σε εργαζόμενους του Δήμου της Νέας Ιωνίας, που ασχολούνταν με το πράσινο. Τους έλεγα: «Εδώ δεν δουλεύουμε με νόρμα. Γι’ αυτό να προσέχουμε περισσότερο την ποιότητα!». Επέμενα τόσο πολύ στην ποιότητα, που η εμμονή μου μετατράπηκε στο μυαλό τους σε υπερβολή. Όταν τους πλησίαζα, τους κρυφάκουγα να λένε συχνά μεταξύ τους: «Έρχεται η ποιότητα!». Αυτοί, σε πάρκα, φύτευαν φιντάνια για να μη φυτρώσουν.

Καταστρέφει αδιάκοπα ο άνθρωπος, σακατεύει, δεν βοηθάει το περιβάλλον. Και να, τώρα, η φύση εκδικείται.

Υστερόγραφο:

Στη φωτογραφία του εξωφύλλου, συνοδευόμενη με λεζάντα του ιδίου, ο Προκόπης περνάει στο κοινό ένα υπέροχο, εντυπωσιακό μήνυμα: «Στην Πάρνηθα της Αθήνας βρήκα δυο ελάφια, τα κάλεσα, με πλησίασαν και γίναμε φίλοι. Έκοψα τρία μήλα (στα τέσσερα) και τα τάισα με το χέρι μου. Τι καλύτερο από μια αναπάντεχη συνάντηση, μέσα σε δάσος, με αυτά τα πανέμορφα πλάσματα της Φύσης!»

Γιώργος Μύτιλης