«Ότι ισχύσει για τους Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου, να ισχύσει και για τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου»

«Ότι ισχύσει για τους Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου, να ισχύσει και για τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου»

Αναδημοσίευση κειμένου, παίρνοντας αφορμή από τη θέση του αντιπροέδρου της Κίνησης για την Αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου, κ Μόντη Κολίλα:

«…Με μεγάλη πίκρα και οργή πληροφορήθηκα πρόσφατα ότι «Η Ντόρα Μπακογιάννη εξελέγη εισηγήτρια για το Κοσσυφοπέδιο στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης», σύμφωνα με αλβανικό δημοσίευμα.

Διάβασα επίσης ότι, «Μετά την επιβεβαίωση της εκλογικής διαδικασίας, η εκλεγμένη ευχαρίστησε τα μέλη αυτής της επιτροπής για την εμπιστοσύνη που της έδωσαν και πρόσθεσε ότι θα ετοιμάσει την έκθεση για το Κόσσοβο.

Μεταξύ άλλων είπε ότι είναι καιρός το Κοσσυφοπέδιο να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σε άλλους διεθνείς μηχανισμούς».

Βλέποντας όμως αυτό το ενδιαφέρον για την τύχη του Κοσσυφοπεδίου, παίρνω το θάρρος και έρχομαι να ρωτήσω σήμερα το ελληνικό πολιτικό σύστημα: «Για τη Βόρειο Ήπειρο θα υπάρξει κανένας εισηγητής; …».

 *

Ενώ βρεθήκαμε  στο Κούξι, περάσαμε για λίγες ώρες το σύνορο. Πήγαμε για έναν καφέ και για μια βόλτα στο Κόσσοβο. Να ρίξουμε μια ματιά  σ’ άλλο «πλανήτη». Η πόλη Πρίζρεν απέχει ίσα με ένα τσιγάρο από το Κούξι.

Προέκυψε η επίσκεψη λίγους μήνες μετά από την πυρκαγιά που ξέσπασε στην παλιά συνοικία των Σέρβων, μέσα στην καρδιά της παραδοσιακής αυτής πόλης. Νωπή πληγή, που δεν θα επουλωθεί εύκολα.

Φωτογραφίσαμε τις πέτρινες γέφυρες με τις πελώριες καμάρες, τα παραδοσιακά σπίτια  γιαννιώτικου στυλ, τα πλατιά και καθαρά σοκάκια, τα διατηρημένα μουσεία, τις πλατειούλες, τα πάρκα με άφθονο πράσινο…

Καθίσαμε σε καφετερία κι έλαχε να συνομιλήσουμε με συνταξιούχο, πρώην καθηγητή πανεπιστημίου, γνώστη καταστάσεων και γεγονότων. Ανικανοποίητο από την πενιχρή σύνταξη που απολαμβάνει κι αγαναχτισμένο από τη μακάβρια τραγωδία στη γενέτειρά του.

– Μας χαλάει τη διάθεση – μας λέει – η άσχημη εικόνα των καμένων σπιτιών των αδερφών μας Σέρβων. Καλά περνούσαμε, δεν αντιμετωπίζαμε κανένα πρόβλημα. Άλλοι μας έμπασαν τον καυγά. Εμείς από καιρό ζητάμε ανεξαρτησία, που είναι απλά ένα δημοκρατικό δικαίωμα.  Με τη μεσολάβηση και στήριξη της φίλης μας, Αμερικής, ελπίζουμε ότι θα την πετύχουμε σύντομα. Ίσως και χωρίς αιματοχυσία.

– Το επόμενο βήμα θα είναι η ένωση με την Αλβανία;

– Και ναι και όχι.

– Αν ναι, ποια θα είναι η πρωτεύουσα;

– Η όμορφη πόλη Πρίζρεν, όπως ανέκαθεν.

– Το κράτος από ποιους θα διοικείται;

– Επί το πλείστον από μας τους Κοσσοβάρους.

Μπροστά μας υψώνεται το άγαλμα του Αρχηγού της πρόσφατης εμπόλεμης διένεξης στο Κόσσοβο, που έσπρωξε σε προσωρινή φυγή από τις εστίες του τον άμαχο πληθυσμό, που κουβαλήθηκε ως το Αργυρόκαστρο.

Πλάι κυματίζει η κόκκινη σημαία με γυρτό το δικέφαλο αετό σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη σκλαβωμένη πατρίδα. (Όπως αποκορυφώνει την αφήγησή του ο καθηγητής).

Εκεί στην πόλη Πρίζρεν, πίνοντας τυχαία καφέ με έναν μορφωμένο κοσσοβάρο, θυμηθηκαμε την αντίστοιχη ιστορία του τόπου μας. Τη δική μας ανοικτή πληγή, αλλά και  την υπόσχεση του Έλληνα Πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, που τόλμησε να πει:

«Ότι ισχύσει για τους Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου, να ισχύσει και για τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου».

23/07/2015

Γιώργος Μύτιλης