Ανοησία, αγραμματοσύνη, άνομα συμφέροντα ή απλώς η χαρά της ανθρωποφαγίας;

Ανοησία, αγραμματοσύνη, άνομα συμφέροντα ή απλώς η χαρά της ανθρωποφαγίας;

Γράφει

*ο Νικήτας Χιωτίνης

Τις τελευταίες  ημέρες,  ο Πατήρ Αντώνιος, ιδρυτής της «Κιβωτού του Κόσμου» από το 1998, ενώ ετοιμαζόταν να βραβευθεί και από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έγινε δέκτης καταγγελιών κακής συμπεριφοράς προς τα παιδιά που φιλοξενούσε, αλλά και σεξουαλικής παρενόχλησης (όχι πράξης).

Αρχικώς από ένα-δύο πρώην φιλοξενούμενα άτομα, εν συνεχεία και από μερικά άλλα, ίσως φτάσουν τα δέκα (τυχαίος ο αριθμός), ίσως και λίγο περισσότερα. Πρόκειται περί αριθμού καταγγελιών που προφανώς δεν είναι «χιοναστιβάδα», όπως αρέσκονται να τα χαρακτηρίζουν μερικά ΜΜΕ. Βεβαίως τίποτα δεν έχει αποδειχθεί μέχρι τώρα και πολύ ορθώς έχουν διαταχθεί σχετικές έρευνες από τις δικαστικές αρχές. Άρα, επί του παρόντος, δεν υπάρχει ένοχος, αλλά και ούτε έχουν απαγγελθεί κατηγορίες εναντίον συγκεκριμένων προσώπων.

Αν αναλογιστούμε πως μέχρι τώρα έχουν φιλοξενηθεί στη «Κιβωτό του Κόσμου» χιλιάδες παιδιά, μια αιφνίδια και αναπόδεικτη καταγγελία ύστερα από 24 χρόνια λειτουργίας, δεν σημαίνει και πολλά πράγματα ή μάλλον μπορεί να σημαίνει πολλά και διάφορα πράγματα. Σίγουρα δεν στοιχειοθετεί τη βεβαιότητα πως ο Πατήρ Αντώνιος είναι «διάβολος». Είναι απορίας άξιον πως  τα περισσότερα ΜΜΕ τον παρουσιάζουν έτσι ή αφήνουν να εννοηθεί πως είναι έτσι.  Αβίαστα ερχόμαστε έτσι  στο ερώτημα της  επικεφαλίδας αυτού του σημειώματος : άνομα συμφέροντα,  ανοησία, αγραμματοσύνη ή απλώς η χαρά της ανθρωποφαγίας;

Αλλά το χειρότερο απ΄όλα, είναι η παύση της χρηματοδότησης αυτής της ΜΚΟ από το κράτος, με αιτιολογία τις λίγες αναπόδεικτες καταγγελίες. Λες και το Ίδρυμα αυτό δεν φιλοξενεί ήδη εκατοντάδες παιδιά. Η εντολή δηλαδή «συνέπεια», που αποδίδεται στον Πατέρα Αντώνιο, προς τιμωρία των ατάκτων παιδιών, χρησιμοποιείται από το κράτος: «συνέπεια», αναφώνησε η Πολιτεία και τέλος η  καλή διαβίωση των παιδιών. Ενώ θα μπορούσε απλώς, η κρατική χρηματοδοτική Αρχή, να ελέγξει τον τρόπο χρησιμοποίησης αυτών των χρημάτων. Ο πανικός της στιγμής; Ας τον άρετε, σκεφτείτε τα παιδιά και τη ψυχολογική τους κατάσταση μετά από αυτόν τον πανικό σας.   

Εν συνεχεία, ο κατά τα άλλα συμπαθής Αρχιεπίσκοπός μας, περίπου αφόρισε τον Πατέρα Αντώνιο, απαγορεύοντάς του να ιερουργήσει, μέχρι να ερευνηθούν οι καταγγελίες. Κάτι σαν να λέγαμε να απαγορεύσει ο Πρωθυπουργός στην Κα Μενδώνη να λειτουργεί ως υπουργός, μέχρι να ερευνηθούν οι σχέσεις της με τον Λιγνάδη. Προς τι αυτή η σπουδή; Για τις δέκα, ας πούμε, καταγγελίες -καταγγελίες κυρίως βίαιης συμπεριφοράς– ενώ έχουν περάσει από τη «Κιβωτό του Κόσμου» χιλιάδες παιδιά και κατά κανόνα ιδιαίτερα παιδιά, τα τελευταία εικοσιτέσσερα χρόνια (επαναλαμβάνω: τα τελευταία εικοσιτέσσερα χρόνια);  

Είχε απόλυτο δίκιο η υπουργός Κα Μιχαηλίδου, όταν προ μηνών έλεγε πως όλα τα Ιδρύματα είναι εξ αρχής κακοποιητικά. Φαντάζομαι πως λέει αλήθεια πως ενισχύονται από το κράτος οι αναδοχές και οι υιοθεσίες. Αλλά δυστυχώς, δεν φτάνουν! Τη μέχρι τώρα   δουλειά που θα έπρεπε να κάνει το κράτος, εξακολουθούν να την κάνουν ιδιωτικά-εθελοντικά Ιδρύματα. Κακώς, αλλά  ευτυχώς που υπάρχουν και αυτά. Καταδήλως με λάθη, ενδεχομένως και από ιδιοτέλεια (θυμάμαι παλαιότερα τον δήθεν φιλάνθρωπο Καραμουρτζούνη),  αλλά το κράτος μάλλον φαίνεται να  αδιαφορεί και να βολεύεται. Ας ελπίσουμε να αλλάξει πρακτική στα ζητήματα αυτά, όπως μας βεβαιώνει η αρμόδια  υπουργός.  

Ο Πατήρ Αντώνιος πάντως, έχει μέχρι τώρα λάβει πάμπολλες βραβεύσεις και επαίνους για το έργο του, έργο κάτι περισσότερο από φανερό. Ουδείς παρατήρησε μέχρι τώρα τη δήθεν κακή, έως βαρβαρότητας, συμπεριφορά του;  Ας μη προτρέχουμε λοιπόν. Για να μην επαναλάβουμε το ερώτημα της επικεφαλίδας.

*Ο Νικήτας Χιωτίνης είναι ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής

topontiki.gr

Σχετικά άρθρα: