Χαφιεδισμός σε νέα εποχή  

Χαφιεδισμός σε νέα εποχή  

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ

Κοίτα τι μας είπε φίλος μας Βορειοηπειρώτης ψες αργά το βράδυ στην Αθήνα, επιστρέφοντας από δεύτερη κουραστική βάρδια:

«Δύο συμπατριώτες κάνουμε την ίδια δουλειά. Εφοδιάζουμε σε σούπερ μάρκετ τα ράφια με προϊόντα. Ο τεμπελάκος όλη την ημέρα λουφάρει, ρίχνει όλο το φόρτο εργασίας στην πλάτη μου. Βγαίνει συνέχεια έξω για τσιγάρο, πάει συχνά στην τουαλέτα. Κι όλο τον βλέπεις να κρυφοκουβεντιάζει με τ’ αφεντικό. Ξέρει την «ιδιότητά» του το προσωπικό της δουλειάς και προσέχει, φυλάγεται. Χθες με κάρφωσε για πολλοστή φορά στ’ αφεντικό με το ψεύτικο πρόσχημα ότι δεν κάνω καλά τη δουλειά. Δεν αντέχω άλλο πια, αποφάσισα να παραιτηθώ…»

Ακούγοντας την παραπάνω εξιστόρηση για τον τεμπελάκο, το χαφιέ, που μαύρισε τη ζωή του φίλου μας, ο νους μας πάει στον χαφιεδισμό του χθες. Στις σπιουνιές, που γινόταν από επιτήδεια άτομα στο πρώην δικτατορικό σύστημα στην Αλβανία.

Φεύγοντας από κει, νομίσαμε ότι τη γλιτώσαμε. Τη βάψαμε όμως κι εδώ. Η σπιουνιά μας ράφτηκε από το κοντό, κόλλησε πάνω μας, μας ακολούθησε και στην Ελλάδα.

Στις σημερινές συνθήκες απλά άλλαξε ρόλο και μορφή. Τότε εξυπηρετούσε το σύστημα, τώρα κάθε αφεντικό. Ο χαφιές λειτουργεί πάντοτε έναντι αμοιβής.

Προφανώς σε κάθε σύστημα δεν είναι ισοδύναμο το κακό που προκαλεί η σπιουνιά. Παλιά σου αφαιρούσε και τη ζωή. Τώρα σε διώχνει από τη δουλειά. Σε πετάει στο δρόμο. Σε αφήνει χωρίς ψωμί. Και λοιπά και λοιπά και λοιπά…           

Σχετικά άρθρα: