Έγκλημα διάρκειας με τα βοσκοτόπια στην Κάτω Λεσινίτσα

Έγκλημα διάρκειας με τα βοσκοτόπια στην Κάτω Λεσινίτσα

Ποιος κρατάει το κομπόδεμα της Κάτω Λεσινίτσας;

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Αδελφότητα Λεσινιτσιωτών (Άνω & Κάτω Λεσινίτσα) ασχολείται με την υπόθεση της, από κοινού, εκμετάλλευσης των χορτολιβαδικών εκτάσεων που δημιουργήθηκαν μετά το 1990, εκ των γαιών που έδωσε στους Λεσινιτσιώτες το αλβανικό Κράτος μετά την άναρχη διάλυση των γνωστών «Γεωργικών Σοσιαλιστικών Συνεταιρισμών» στην αλβανική επικράτεια. Ως γνωστόν σε όλους μας τα χωράφια αυτά που πήραμε, από την αγροτική μεταρρύθμιση του 1994 με τον γνωστό αλβανικό Νόμο 7501/1994 έμειναν χέρσα λόγω της μεγάλης φυγής του πληθυσμού της δεκαετίας του ’90.

Μετά την εγκατάλειψη από τους δικαιούχους, τα χωράφια αυτά μετατράπηκαν σε βοσκοτόπια για αιγοπρόβατα, γελάδια, άλογα. Κι επειδή τα βοσκοτόπια αυτά, όπως και εκείνα στα γύρω βουνά, έχουν νερό κι εγκαταστάσεις ποτίσματος για τα ζωντανά, γρήγορα έπεσαν στο μάτι των νέων αλβανών και ντόπιων τσελιγκάδων για ενοικίαση. Δεν έλλειψαν εδώ και οι παροτρύνσεις από Λεσινιτσιώτες που έκαναν τα αλισβερίσια τους με τους εισερχόμενους τσέλιγκες. Πρώτοι και καλύτεροι σ’ αυτά τα αλισβερίσια οι, κατά καιρούς, δημογέροντες των χωριών μας, σε συνεργασία με τους έπαρχους και με άλλα στελέχη της μετασοσιαλιστικής περιόδου.

Αναφερθήκαμε, παλαιότερα για τέτοια αλισβερίσια στην εφημερίδα «Ο Παλμός της Λεσινίτσας» και συγκεκριμένα:

Α. Στο υπ’ αριθμ. 16/Ιανουαρίου -Φεβρουαρίου 1999 της εφημερίδας μας (σελ. 9-10), σε άρθρο με τίτλο «Τι είπαν ο πρόεδροι των Αδελφοτήτων στον έπαρχο» αναφερθήκαμε στην υπόθεση της εκμετάλλευσης των χορτολιβαδικών εκτάσεων των χωριών μας, θέτοντας μάλιστα και σχετικά ερωτήματα στον τότε έπαρχο κ. Πέτρο Μπερέτη.

Β. Ένα χρόνο αργότερα επανήλθαμε στο θέμα με το άρθρο «Και πάλι για τα λιβάδια των χωριών μας», σελ. 1,18 του υπ’ αριθμ. 22/Ιανουάριος-Φεβρουάριος της εφημερίδας ΠτΛ.

Με την αναστολή της έκδοσης της εφημερίδας, τίποτε πλέον δεν έβγαινε στο φως και η εκμετάλλευση των βοσκοτόπων γίνονταν από επιτήδειους δημογέροντες και μέλη της δημογεροντίας των χωριών μας, οι οποίοι δεν δίνανε πουθενά λογαριασμό.

Το 2014 κάποιοι Κάτω Λεσινιτσιώτες (γνωστά φερέφωνα και μπαλκονάτοι του πρώην αλβανικού καθεστώτος στην Αλβανία) θεώρησαν «σοφό» να δημιουργήσουν ρήγμα στην Αδελφότητα Λεσινιτσιωτών (Άνω & Κάτω Λεσινίτσα), ιδρύοντας νέο σωματείο στην Κάτω Λεσινίτσα με επωνυμία: Σύλλογος Κάτω Λεσινίτσας «Η Αγία Παρασκευή» με κύριο μότο «Λεσινίτσα τόπος τουριστικού προορισμού για τους Λεσινιτσιώτες».

Ως εδώ ««καλά»» αλλά, σε χίλια εισαγωγικά κλεισμένο αυτό το καλά). Διότι όποιος θέλει ιδρύει σωματεία στην Αθήνα και πουλάει μούρη ως ένθερμος πατριώτης (κι ας μην έχει πατήσει το πόδι του για χρόνια στο χωριό, ως γνήσιος δημοκράτης (χωρίς να έχει ιδέα τι εστί δημοκρατία), ως ελληναράς (κι ας ξέρε πως η ελληνοσύνη δεν είναι ούτε υπόθεση αίματος, ούτε υπόθεση σπέρματος, αλλά υπόθεση πνεύματος), ως πολιτευτής (ξέμεινε η Αθήνα από πολιτικούς κι ήρθαν οι πρώην οπαδοί του Χότζα να κάνουν κομάντο στην ελλαδική κοινωνία) και, άλλα τέτοια ευτράπελα της «βορειοηπειρωτικής» κοινωνίας μας.

Το νεοϊδρυθέν σωματείο «Η Αγία Παρασκευή» που προαναφέραμε, βρήκε λογικό και πρέπον στις αρχές του 2016 να κάνει κομάντο στα βοσκοτόπια της Κάτω Λεσινίτσας. Πήγαν και ήρθαν επιτροπές να διορίσουν «δικό τους» δημογέροντα στο χωριό, που θα συνεργάζονταν με τους ίδιους, έκαναν διάφορες «συσκέψεις» στο χωριό και στην Αθήνα, κουβαλιόνταν στο χωριό με έξοδα που καλύπτονταν τότε από το «Ταμείο του χωριού», όπως ονόμαζαν τότε τα χρήματα που προέρχονταν από τα κοινόχρηστα βοσκοτόπια της Κάτω Λεσινίτσας και πήραν τότε αποφάσεις που γράφτηκαν στα τεφτέρια τους που κρατιόνταν επτασφράγιστα.

Ως γνωστόν όμως, «ουδέν κρυπτό υπό τον Ήλιο». Ο χρόνος όλα τα αποκαλύπτει. Κάποια από τα έγγραφα πριν λίγο καιρό ήρθαν και στην Αδελφότητα Λεσινιτσιωτών (Άνω & Κάτω Λεσινίτσα). Τα επισυνάπτουμε πιο κάτω και τα θέτουμε στην κρίση των Απανταχού Λεσινιτσιωτών. Όλοι μας πρέπει να τα διαβάσουμε, να τα αναλύσουμε και λάβουμε από κοινού τα μέτρα μας κατά των καταχραστών των περιουσιών μας.

Διότι απ’ όσο προκύπτει από τα έγγραφα αυτά, τα βοσκοτόπια της Κάτω Λεσινίτσας που προέρχονται από την κοινή χρήση των χωραφιών μας δίνουν αρκετά έσοδα. Στο τέλος του ενός εγγράφου αναγράφεται χειρογράφως πως τα έσοδα αυτά αγγίζουν το ποσό 16. 660.000 αλβανικά λεκ παλαιάς κοπής είτε 1.660.000 λεκ νέας κοπής, που με την σημερινή ισοτιμία ισοδυναμούν με 15.145 €.

Αν αυτό το ποσό το πολλαπλασιάσουμε με τα 8 χρόνια, τα οποία καλύπτει η απόφαση του σωματείου Κάτω Λεσινίτσας «Η Αγία Παρασκευή», αλλά και που με το χρόνο θητείας του σημερινού Δημογέροντα η Κάτω Λεσινίτσα πρέπει να έχει σήμερα σε Τραπεζικό Λογαριασμό της, ούτε λίγα ούτε πολλά αλλά κάπου 121.160 €. Το ποσό αυτό δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητο, διότι με αυτό θα μπορούσαμε ήδη από το 1917 να αναστηλώναμε το Καθολικό της Ιεράς Μονής Γερμανού που σωριάστηκε ή να κάνουμε εργασίες στο κατεστραμμένο σχολείο του χωριού, στο οποίο μάθαμε όλοι μας γράμματα ή γιατί όχι, να ανακαινίζαμε το μέγαρο Πολιτισμού του χωριού μας, κ.α. κοινωφελείς εργασίες. Κι αυτό ασφαλώς μετά από την νόμιμη και νομική συγκατάθεση όλων.

Σήμερα, όμως δεν γνωρίζει κανείς μας τι γίνεται με αυτό το κοινό Ταμείο. Αν υπάρχουν ή όχι χρήματα σε αυτό; Ποιος κρατάει το κομπόδεμα της Κάτω Λεσινίτσας; Με ποιανού την εξουσιοδότηση λειτουργεί η Επιτροπή που συγκρότησε τον Ιανουάριο του 2016 το σωματείο των αποστατών από την Αδελφότητα Λεσινιτσιωτών; Θα περιμένουμε λίγες ημέρες, μπας και αναφέρει κάτι η περιβόητη Επιτροπή, μεταξύ τυριού και αχλαδίου στο επικείμενο τραπέζωμά τους.

Διαφορετικά θα πρέπει να τους ενημερώσουμε πως η Αδελφότητα Λεσινιτσιωτών (Άνω & Κάτω Λεσινίτσα) επιφυλάσσεται να προσφύγει στα αλβανικά Δικαστήρια για τον μέχρι σήμερα τρόπο διαχείρισης και εκμετάλλευσης των βοσκοτόπων των χωριών μας, καθώς και για τη διαχείριση των κοινοτικών αυτών εσόδων. Θα ερευνηθούν οι δυνατότητες προσφυγής και στα αθηναϊκά Δικαστήρια, απ’ τα οποία εγκρίθηκε το καταστατικό του σωματείου «Η Αγία Παρασκευή». Όλα αυτά διότι ο φάκελος «Βοσκοτόπια» των δύο χωριών μας βρομάει από μακριά και στα έσοδα από τα βοσκοτόπια αυτά ουδέποτε υπήρξε έλεγχος, διαφάνεια και λογοδοσία. Αν και τα έσοδα αυτά ήταν ικανά να καλύψουν αρκετές ανάγκες στα χωριά μας. Σήμερα όμως, φαίνεται από μακριά, σε βάρος των ξενιτεμένων Λεσινιτσιωτών διαπράττεται ΔΙΑΡΚΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ.

ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ

Όπως βλέπεται αγαπητοί αναγνώστες συγχωριανοί αναφερόμαστε πιο πάνω στο σωματείο Κάτω Λεσινίτσας «Η Αγία Παρασκευή» και όχι σε κάποια Αδελφότητα Κάτω Λεσινίτσας, όπως αναφέρονται κάποιοι «καλοθελητές» ψεύτο-δημοσιογράφους Κάτω Λεσινιτσιώτες. Κι αυτό διότι δεν υφίσταται νομικά καμία «Αδελφότητα Κάτω Λεσινίτσας». Και όσοι αναφέρονται στα ΜΚΔ για «Αδελφότητα Κάτω Λεσινίτσας», το κάνουν εκ του πονηρού και εσκεμμένα για να προκαλέσουν σύγχυση και αποπροσανατολισμό στους τίμιους και ανύποπτους Κάτω Λεσινιτσιώτες.

Αυτά προς το παρόν μέσω Fb. Διότι μετά το Πάσχα, με την επανέκδοση της εφημερίδας μας «Ο Παλμός της Λεσινίτσας», θα επανέλθουμε δριμύτεροι στα θέματα αυτά, όπως και σε όλα τα προβλήματα των δύο χωριών μας.

Το Δ. Σ. της Αδελφότητας Λεσινιτσιωτών
(Άνω & Κάτω Λεσινίτσα)
Ο πρόεδρος
Γιώργος Ζιώγκας

λεσ 1 2
λεσ2

Σχετικά άρθρα: