«ΚΙ ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ…!!!»

«ΚΙ ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ…!!!»
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Κοίτα, τι μας είπε ένας μυαλωμένος, εργατικότατος, συγχωριανός μας – πατριώτης με χειροπιαστό έργο, όχι με αερολογίες – τον περασμένο Φεβρουάριο, πριν ξεκινήσει να μας κυνηγάει ο φονικός κορωνοϊός.

Τοποθετήθηκε ορθά, για ένα μεγάλο ζωτικό πρόβλημα, τη στιγμή που σκάβαμε το σημείο, για να φτιάξουμε το βάθρο της προτομής του αείμνηστου Σαχίνη:

«Έχω αρκετή δουλειά, καλά βολεύομαι, μου αρέσει κιόλας η ζωή εδώ, στο χωριό, όμως, και χωρίς να θέλω, να αφήσω τον τόπο μου, θα αναγκαστώ κάποια στιγμή, να το παρατήσω. Να σας εξηγήσω πώς και πότε, θα συμβεί αυτό:

Τώρα έχω μικρά τα παιδιά, στο δημοτικό, η συνέχεια τους, για καλύτερα, θα είναι οι σπουδές στην Ελλάδα. Δε θα τα αφήσω τυφλά. Ως εδώ, όλα καλά. Δηλαδή αυτά εκεί, στη σχολή, εγώ με τη γυναίκα μου, εδώ στο χωριό. Θα έχουμε λεφτά, και θα τα βοηθάμε.

Όταν, όμως, θα βγουν στη ζωή, θα παντρευτούν και θα αποκτήσουν παιδιά, θα δημιουργήσουν οικογένεια, τότε θα αλλάξουν τα πράγματα. Θα μας υποχρεώσουν, εμάς τους γονείς, να τα ακολουθήσουμε. Να πάμε κοντά τους, πίσω τους, για να τους κρατήσουμε τα μικρά. Αργότερα, όταν θα μεγαλώσουν περισσότερο, να τους τα πηγαίνουμε και να τα παίρνουμε, από το χέρι, στο σχολείο…

Αυτή είναι η συνέχεια, το μέλλον, θέλεις ή δε θέλεις, του χωριού σου, του τόπου σου…

Φοβάμαι, ο ανυψωμένος Σαχίνης, μετά από λίγα χρόνια, θα είναι εδώ, μόνος του…!!!».

Γιώργος Μύτιλης