Μη βγάζετε τις κελεμπίες από τις ντουλάπες…

Μη βγάζετε τις κελεμπίες από τις ντουλάπες…

Γράφει

ο Γιώργος Κράλογλου

Η πολιτική έθαψε τις έρευνες για φυσικό αέριο και πετρέλαιο σε  Κρήτη-Πελοπόννησο. Η πολιτική τις ξέθαψε. Τα πανηγύρια όμως ξεχάστε τα πριν το 2028…

Γιατί το 2028 θα δείξουν οι γεωτρήσεις στα δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης και της Πελοποννήσου, αν έχουμε εκμεταλλεύσιμα αποθέματα και αν αξίζει τον κόπο η παραγωγή τους. 

Το μόνο ευχάριστο είναι πως το 2028 θα έχουμε πάλι εκλογές… Γιατί ευχάριστο; Γιατί άντε να βρεθεί πολιτικός να κόψει πάλι τις έρευνες. Μέχρι τότε κρατήστε της κελεμπίες στις ντουλάπες…

Έτσι και αλλιώς, στον τόπο μας, και οι έρευνες για αποθέματά μας, σε πετρέλαια και φυσικό αέριο, είναι “μπαλάκι” στα παιχνίδια της πολιτικής μας σκηνής.

“Μπαλάκι” με το οποίο εξυπηρετούνται γενναία συμφέροντα, με επίσης γενναίο τρόπο… όσο η Ελλάδα συνεχίζει να παριστάνει (πολιτικά και μόνο πολιτικά…) τον πρωταγωνιστή ενεργειακών εξελίξεων στα Βαλκάνια και στην Ανατολική Ευρώπη.

Πρόκειται για κατάσταση που θα συνεχίσει αν δεν ξεπεραστεί η μιζέρια μας και στα ενεργειακά. Γνωστή μιζέρια που βγάζει μάτι και στις εξής δύο περιπτώσεις. 

Περίπτωση πρώτη. Οι έρευνες υδρογονανθράκων. 

Οι έρευνες που οφείλουμε να κάνουμε όχι για να δείξουμε τα γεωτρύπανά μας και να ανεβάσουμε  το εθνικό μας προφίλ… αλλά για να μάθει, βρε αδερφέ, και ο λαός τι αποθέματα φυσικού αερίου, πετρελαίου έχει στον τόπο του για να μην παραμένει στη μεγάλη σημερινή εξάρτησή του από τους προμηθευτές καυσίμων και τις μεταφορές τους…

Έπρεπε λοιπόν ή όχι να γνωρίζουμε αν η Ελλάδα διαθέτει και τι διαθέτει σε εκμεταλλεύσιμα αποθέματα φυσικού αερίου, πριν από τη χρεοκοπία μας το 2009 ή 10ετίες πιο πίσω, που δεθήκαμε στο άρμα και του ρωσικού φυσικού αερίου και στήσαμε (εξ ανάγκης) τους σταθμούς αποθήκευσης του; 

Ασφαλώς και έπρεπε. Γιατί όσοι (από τους σοβαρούς εντός και εκτός Ελλάδας) που έχουν ασχοληθεί με τα αποθέματά μας σε υδρογονάνθρακες έχουν τη βεβαιότητα ότι έχουμε και είναι και  εκμεταλλεύσιμα (Ήπειρος, Δυτική  Ελλάδα, Κρήτη, Πελοπόννησος, Βορ. Ελλάδα, Ιόνιο). 

Αποθέματα που έπρεπε να τα γνωρίζουμε πριν πολλά χρόνια. Αλλά η πολιτική και οι πολιτικοί μας ήταν (στην πράξη) αντίθετοι στις έρευνες.

Ο λόγος; Να μην μπλέξουν. Και σε τοπικό επίπεδο (συμφέροντα των οικοπεδοφάγων). Και σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής (με την Τουρκία σε Κρήτη-Αιγαίο ή με τις αμερικανικές ισορροπίες γενικά).   

Δηλαδή, αν ξεκινούσαμε θα είχαμε βγάλει τα αποθέματά μας σε εκμετάλλευση όπως έγινε και στον Πρίνο; 

Ίσως όχι ακόμη. Ίσως να μην είχαμε προλάβει τη σημερινή κρίση. Οπότε δεν θα είχαμε αποφύγει και τις όποιες επιλογές μας σε κάθε μορφής εγκαταστάσεων αποθεματοποίησης. 

Θα ξέραμε όμως τι υπάρχει κάτω από τα πόδια μας.  

Δεν  θα δενόμαστε έτσι όπως δεθήκαμε με τις εισαγωγές και τα συμφέροντά τους. Και θα είχαμε στο χέρι μας ένα δυνατό χαρτί. Τα αποθέματά μας σε υδρογονάνθρακες.

Περίπτωση δεύτερη. Οι ενεργειακές μας υποδομές. 

Που είναι η διαπραγματευτική παρουσία της Ελλάδας σε ό,τι αφορά τον (όντως ισχυρό) ρόλο της στις ενεργειακές ανακατατάξεις σε Βαλκάνια και Ανατολική Ευρώπη για την κάλυψη της ενεργειακής ανασφάλεια της Ε.Ε.; Και πώς μπορούμε να επιβάλλουμε και στην Ε.Ε τη στρατηγική μας συμμετοχή;

Αν νομίζουμε ότι μπορεί να αξιοποιηθεί, στο μέλλον, (από την πολιτική και τους πολιτικούς μας) η διατήρηση στο κράτος του (πράγματι σημαντικού) λιμανιού της Αλεξανδρούπολης μαζί με τα κάποια έργα αποθήκευσης, την αξιοποίηση του Πρίνου Καβάλας και τις ονειροπαρμένες αντιλήψεις των κάποιων…, για τον ρόλο μας σε αγωγούς καυσίμων είναι καλύτερα να ξυπνήσουμε από τον λήθαργο… Το 2028 (μαζί με νέα από τις γεωτρήσεις για το φυσικό αέριο της  Κρήτης) τα ίδια θα λέμε…

capital.gr

Σχετικά άρθρα: