Να φοβόμαστε τη λέξη μη ενσωμάτωση

Να φοβόμαστε τη λέξη μη ενσωμάτωση

Τα παιδιά του μεταναστευτικού κύματος από την Αλβανία και τα Βαλκάνια που έχουν μεγαλώσει στην Ελλάδα αποτελούν ευλογία για τον τόπο…

“Να μη φοβόμαστε τη λέξη ενσωμάτωση. Αντίπαλος της πολιτείας είναι κάθε παράνομος και παραβάτης, και όχι ξένος ή δικός μας” ανέφερε μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης προχθές μιλώντας σε εκδήλωση με θέμα “Ευρωπαϊκές Λύσεις στην Κοινή Πρόκληση της Μετανάστευσης”.

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε εκτενώς στο μεταναστευτικό ζήτημα παρουσία μεταξύ άλλων του αντιπροέδρου της Κομισιόν Μαρ. Σχοινά, της Ευρωπαίας Επιτρόπου Εσωτερικών Υποθέσεων Ίλβα Γιόχανσον και των πρέσβεων των χωρών της ΕΕ.

Στο γενικό πλαίσιο δεν έχω αντιρρήσεις στην προσέγγιση του πρωθυπουργού και της Ε.Ε., κατά περίπτωση, όμως, έχω αρκετές αμφιβολίες αν υπάρχουν και λειτουργούν οι προϋποθέσεις ενσωμάτωσης των μεταναστών στον ελληνικό και ευρωπαϊκό τρόπο ζωής.

Έχω αναφέρει ξανά την ιστορία του ζευγαριού Ελλήνων που συνάντησα πριν λίγο καιρό στην πλατεία Καλλιφρονά, που βρίσκεται μεταξύ πλατείας Αμερικής και πλατείας Κολιάτσου, και μου ανέφεραν πως το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν είναι η κατάσταση που επικρατεί στο δημοτικό σχολείο που πάει το παιδί τους.

Οι 7 στους 10 σε κάθε τάξη είναι αλλοδαποί με ελάχιστη γνώση της ελληνικής, με αποτέλεσμα κανένας να μην είναι σε θέση να διδάξει και να διδαχτεί τίποτα.

Οι συνθήκες είναι τέτοιες που και τα ελληνόπουλα κινδυνεύουν να από-ενσωματωθούν από την ελληνική παιδεία, όχι να ενσωματωθούν τα παιδιά των μεταναστών.

Μια εκπαιδευτικός μου ανέφερε πρόσφατα πως με βάση την εμπειρία της, υπάρχουν παιδιά μεταναστών για τους οποίους η Ελλάδα αποτελεί έναν προσωρινό σταθμό 2-3 χρόνων πριν καταλήξουν σε κάποια άλλη χώρα του Βορρά. 

Η κατάσταση που υπάρχει σήμερα δεν μοιάζει καθόλου με αυτήν που υπήρχε πριν 20-30 χρόνια όταν στη χώρα έφτασαν τα πρώτα κύματα μετανάστευσης από την Αλβανία και άλλες βαλκανικές και χώρες της ανατολικής Ευρώπης.

Τα παιδιά του μεταναστευτικού κύματος από την Αλβανία και τα Βαλκάνια που έχουν μεγαλώσει στην Ελλάδα αποτελούν ευλογία για τον τόπο και δεν διαφέρουν σε τίποτα από τα υπόλοιπα ελληνόπουλα, παρά μόνο ίσως στη μεγαλύτερη εργατικότητα.

Τα κύματα των μεταναστών που φτάνουν σήμερα στη χώρα είναι από περιοχές του πλανήτη με πολιτισμούς και αξίες που απέχουν από αυτές της Ελλάδας, των Βαλκανίων και της Ευρώπης.

Η πλειοψηφία των πληθυσμών αυτών όχι απλώς δεν ενσωματώνεται λόγω αδυναμιών του συστήματος, αλλά επιδιώκει να μην ενσωματωθεί, προβάλλοντας τα ιδιαίτερα θρησκευτικά και ταυτοτικά του χαρακτηριστικά. Η εμπειρία από άλλες ευρωπαϊκές χώρες διδάσκει πως όταν διαμορφώνονται οι κατάλληλοι πληθυσμιακοί συσχετισμοί σε τοπικό επίπεδο, τότε προσπαθούν  να επιβάλουν τις δικές του αξίες και στους υπόλοιπους.

Οι πεποιθήσεις αυτής της στήλης ήταν και παραμένουν κοσμοπολίτικες υπέρ των μετακινήσεων κεφαλαίων και ανθρώπων δια μέσου των συνόρων. Στο αξιακό τους σύμπαν οι αξιότεροι πρέπει να ανταμείβονται και να ανέρχονται στην κοινωνική και οικονομική κλίμακα ασχέτως χρώματος, καταγωγής, φυλής ή φύλου.

Σχολικές τάξεις Βαβέλ όμως, δεν προάγουν τους ταλαντούχους για να εμπλουτίσουν την κοινωνία και την οικονομία, αλλά τους θάβουν και σπέρνουν το σαθρό έδαφος της εγκληματικότητας και της κοινωνικής αταξίας.

Το ίδιο συμβαίνει και με τις συνοικίες Βαβέλ…

Υπό αυτή την έννοια δεν φοβόμαστε την ενσωμάτωση των μεταναστών, αλλά τη μη ενσωμάτωσή τους και κυρίως τον κίνδυνο μην πιεστούμε οι ίδιοι να ενσωματωθούμε σε κοινωνίες που δεν επιθυμούμε.

Δεν φοβόμαστε την ενσωμάτωση, αλλά τη μη ενσωμάτωση και κυρίως τους δημαγωγούς που θα εκμεταλλευτούν εύλογες ανησυχίες για να περάσουν μια γενικότερη αντιδημοκρατική και ρατσιστική ατζέντα.  

Απόσπασμα από άρθρο του Κώστα Στούπα στην capital.gr

Σχετικά άρθρα: