Όχι τόσο αδιάφοροι εθνικά στην γεωπολιτική κρίση στην περιοχή

Όχι τόσο αδιάφοροι εθνικά στην γεωπολιτική κρίση στην περιοχή

Γράφει

ο Παναγιώτης Μπάρκας

Οι εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας και στην ευρύτερη περιοχή, μοιάζουν με φουρτουνιασμένο ουρανό που ψάχνεται να βρει τη στιγμή να ξεσπάσει και πάνω από τα δικά μας κεφάλια. Η ιστορία μαρτυρεί ότι ο σημερινός Ελληνισμός στην Αλβανία, ήταν ισχυρό μέρος της γεωπολιτικής σκακιέρας στην ευρύτερη περιοχή.

Σήμερα όμως και ενώ είναι γνωστό ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, ανεξαρτήτως από τα μεγέθη και την ένταση, η αμηχανία μας να αντιδράσουμε και στις χωρίς προηγούμενο αυτές γεωπολιτικές και πολιτικές καταστάσεις, ή η συμπεριφορά μας όπως στην παροιμία που λέει, «Το χωριό καίγονταν και η μπάμπο λούζονταν», μας κάνει από ανεύθυνους και γελοίους, μέχρι και εθνικά ασήμαντους και ανύπαρκτους, που έχουμε απωλέσει ιστορία και παρόν και παγιδέψει το μέλλον.

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ

Στο εσωτερικό της χώρας η εξαθλίωση δεν οδηγεί μόνο σε φυγή, αλλά σε πολιτική αστάθεια, έξαρση του εθνικισμού, αύξηση της επιρροής της Τουρκίας και των δικών της νεοοθωμανικών βλέψεων κλπ.

Από την άλλη, η Τουρκία ανεβάζει τους τόνους απειλής κατά της Ελλάδας μέχρι το σημείο που το θερμό επεισόδιο να κρίνεται ως ένα απλό παιχνιδάκι.

Στην Ουκρανία το παιχνίδι έχει χοντρύνει πολύ και όλα δείχνουν ότι η Ευρώπη είναι μόνο στην αρχή της ποικιλοτρόπως πληρωμής των υπέρβαρων σπασμένων. Και όλα, από τον ένθερμο ασπασμό του αμερικανικού δόγματος για τη δήθεν προάσπιση της δημοκρατίας στο Κιέβο. Την ίδια στιγμή η Ευρώπη απειλείται από τα εκατομμύρια των προσφύγων από κάθε κατεύθυνση. Και όλα μαρτυρούν ότι η επικρατέστερη επιλογή για την αποφυγή της κρίσης, είναι η γενίκευση της σύρραξης με τη Μόσχα και σε πολλά άλλα σημεία του πλανήτη. Το γεγονός θυμίζει απλώς τη διαπίστωση του Αϊνστάιν, του εφευρέτη της ατομικής βόμβας, για τη φύση του τρίτου παγκόσμιου πόλεμου.

Ας μη λησμονούμε ότι στην αιώνια σύγκρουση των δυτικών χωρών με τη Ρωσία, η Αγία Πετρούπολη συμμαχούσε με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, δλδ την σημερινή Τουρκία, η οποία επωφελούνταν γεωπολιτικά και παράτεινε τη ζωή της στην Ευρώπη. Μονίμως από αυτή τη συμμαχία συμφερόντων την έχει πληρώσει ακριβά η Ελλάδα και ο Ελληνισμός.

Κατ΄ όλες τις ενδείξεις, οι σημερινές εξελίξεις (και κυρίως η εκούσια και περίεργη απουσία των διπλωματικών προσπαθειών για ειρηνική λύση), παρά τους δημοκρατικούς και όχι μοναρχικούς όρους, θα αποτελέσουν στο άμεσο μέλλον επιβεβαίωση της ιστορίας σε ανώτερο επίπεδο έντασης και σύγκρουσης και με βαρύτερες συνέπειες.

Στο ίδιο πλαίσιο, στο Κοσσυφοπέδιο, φαίνεται ότι κάποιοι βιάζονται να ανοίξουν μια νέα εμπόλεμοι εστία. Το Βελιγράδι ανταποκρίνεται στην πρόκληση μεταφέροντας στρατό στα νότια σύνορα της Σερβίας. (Σερβία και Ρωσία, με τη διάλυση των συνομοσπονδιών τους, φαίνεται ότι πληρώνουν τις συνέπειες από την κατάλυση του ψυχρού πολέμου.)

«Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣΣ…»

Η Ελλάδα, παρά το σύγχρονο προφίλ της, στην ουσία δείχνει ότι το κράτος και η εξουσία, απέχουν και έχουν αποδυναμώσει την εθνική σύμπνοια, γιατί η πολιτική και οι πολιτικοί υπερέβησαν του έθνους και των εθνικών συμφερόντων. Η Ελλάδα για πρώτη φορά έχει παραδώσει την εγγύηση της κυριαρχίας της σε τρίτες δυνάμεις, όπου η ίδια αδυνατεί να εξισορροπήσει τα δικά τους εθνικά συμφέροντα, που σημαίνει ότι μπορεί να βρεθεί και προ δυσάρεστων εθνικών προκλήσεων. (Είναι πολλοί οι αναλυτές που βλέπουν ότι η αποφυγή του πολέμου με την Τουρκία μπορεί να κοστίσει στο τραπέζι κομμάτι της ελληνικής εδαφικής ακεραιότητας!) Ταυτόχρονα, για πρώτη φορά η Ελλάδα εξαίρεσε οικειοθελώς τον εαυτόν της από το να είναι μέρος του άξονα ισορροπιών μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Τάχτηκε, στο όνομα του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι, αλλά περισσότερο στο όνομα των συμμαχιών που υποσχέθηκαν την προάσπιση της κυριαρχίας της στο Αιγαίο, στο πλευρό της Δύσης σφόδρα ενάντια στην Ανατολή. Η συγκεκριμένη επιλογή επέτρεψε στην Τουρκία, όχι μόνο να διεκδικεί έναν τέτοιο ρόλο, αλλά και να ικανοποιεί και τους γεωπολιτικούς της στόχους.

ΣΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΜΑΣ -ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ

Στην κατάσταση αυτή η ιστορία επαναλαμβάνεται με την πιο ακραία αρνητική εξέλιξη σε ότι αφορά τη στάση της Αθήνας προς τον Ελληνισμό της Αλβανίας. Η Αθήνα, όχι μόνο τώρα, στην τριακονταετή περίοδο μεταπολίτευσης στην Αλβανία, αλλά γενικότερα, δείχνει ότι, αντί να βλέπει τον εδώ Ελληνισμό ως ένα γερό πάτημα (όπως κάνει κάθε χώρα κυρίως οι γειτονικές που ίδρυσαν από το πουθενά εθνικές μειονότητες στην αλβανική επικράτεια) για να ενισχύσει το ρόλο της στην Αλβανία και κατ’ επέκταση στη Βαλκανική, αντιμετωπίζει τον Ελληνισμό ως ένα βαρίδι στα πόδια της, από το οποίο βιάζεται να απαλλαγεί, όμως ανεπαίσθητα και χωρίς να χρεωθεί στην ιστορία του μέλλοντος μια ακόμη χαμένη πατρίδα.

Την ίδια στιγμή όμως, η εμπειρία μας, λόγω πολυεδρικής συμμετοχής στα κοινά του εδώ Ελληνισμού, έχει διδάξει να προσέχουμε ότι κάθε φορά που υψώνονται θύελλες στην περιοχή, στον δικό μας χώρο αλωνίζουν διάφοροι «περιηγητές». Είναι από τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, την Αγγλία, την Τουρκία, την Ιταλία, τη Γερμανία, τη Ρωσία, την Πολωνία κλπ, δηλαδή από χώρες με συγκρουόμενα κατά βάθος συμφέροντα.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΑΠΟ «ΠΕΡΙΗΓΗΤΕΣ»

Στα νότια προάστια της αρχαίας πόλης της Φοινίκης ένα περίεργο μαγαζί, το οποίο δεν τολμάει να το ελέγξει κανείς, «συντηρείται» με την εθελοντική εργασία που προσφέρουν νεαροί απ’ όλο τον κόσμο. (Είναι λένε Αμερικανών)(!!) Στην ίδια περιοχή ένα ζευγάρι από γειτονική δυτική χώρα τριγυρνούσε τις νύχτες παρακολουθώντας χάρτες με λεπτομερή στοιχεία των περιοχών μας. Στην πόλη των Αγίων Σαράντα πλήθυναν «οι τυχαίοι» θάνατοι ανατολικών περιηγητών.

Το δηλωμένο ενδιαφέρον «των περιηγητών» είναι «να δούνε πως περνούμε εμείς». Στην ουσία, να δούνε πώς σκεφτόμαστε εμείς για τον τόπο μας και αν υπάρχει το ενδεχόμενο πιθανής αντίδρασης σε περίπτωση που ανακατευτεί ξανά η τράπουλα.

Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΕΡΙΗΓΗΤΩΝ

Μόνο Έλληνες «περιηγητές» δεν υπάρχουν στο χώρο μας. Εκτός από κάποιους υφυπουργούς, που πλήθυναν μετά τον Κορονοϊό, για να υποσχεθούν νέα τρίμματα, αλλά περισσότερο, για να αναπτύξουν κάποια δική τους προσωπική μπίζνα. Κάποιους βουλευτές που ως συνήθως θέλουν ψήφους. Ένας πρώην πρωθυπουργός που ταξίδεψε κρυφά, (λες και ένιωσε τις ενοχές) Ή και το Δ. Σώμα που, για να δικαιολογήσει «την εθνική συνεισφορά του», εξαντλείται σε κάποιες τυπικές και επιφανειακές εκδηλώσεις, και προσπαθεί να έχει υπό τον αυστηρό έλεγχό του, την όποια εξέλιξη και δράση στον Ελληνισμό κλπ.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΚΠΕΜΠΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΑ.

Όπως οι νεκροί στα νεκροταφεία. Εκείνο που μας νοιάζει τώρα (όπως μονίμως) είναι ποιος θα είναι ο επόμενος δήμαρχος, ποιος θα ηγηθεί της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, πώς θα τσακίσουμε τους αντιπάλους μας Έλληνες, συνάπτοντας ανίερες συμμαχίες με αλβανικά κόμματα και δομές, πώς θα ισοπεδώσουμε κάθε αξία μας, πως θα επωφεληθούμε φράγκα βγάζοντας στο σφυρί την πατρίδα.

ΜΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΘΝΙΚΩΝ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ ΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ.

Σε όλη αυτή την αθλιότητα, ένας πολιτιστικός σύλλογος με έντονη δράση τελευταία στο χώρο μας, ανέλαβε να διοργανώσει συνάντηση στην Εθνική Ελληνική Μειονότητα, των εκπροσώπων των 9 εθνικών μειονοτήτων στην Αλβανία. (Γενικώς πρόκειται για μειονότητες περίεργες και που έχουν από ένα λεωφορείο κόσμο). Ίσως είναι μια πολιτική φάρσα της κυβέρνησης για να προπαγανδίσει το επίπεδο σεβασμού των δικαιωμάτων τους. Ή ακόμα και να περάσει το μήνυμα διαπολιτισμικής συνύπαρξης των εθνικών μειονοτήτων στη χώρα, ως πραγματικότητα ασφάλειας και σταθερότητας, όταν από παντού ακούγονται οι σειρήνες του πολέμου(!) Μόνο έτσι μπορεί να ερμηνευτεί το ενδιαφέρον της κυβέρνησης, μέχρι και του πρωθυπουργού, για την συγκεκριμένη εκδήλωση. Από την άλλη πλευρά επισύρει την προσοχή το ενδιαφέρον του Δ. Σώματος για τις «μειονότητές» τους στη συνάντηση. Δεν είναι ωστόσο γνωστό το ενδιαφέρον του ελληνικού Δ. Σώματος στην Αλβανία για την εκδήλωση αυτή.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογός μας μετά από έντονα διλήμματα και δισταγμούς, ανέλαβε την οργάνωση της εκδήλωσης. Ανέλαβε με το επιχείρημα ότι, ως πολιτιστικός σύλλογος διεκδικεί δικαιώματα προβάλλοντας τον πολιτισμό μας και συμμετέχοντας (όχι απέχοντας), και σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις. Ανέλαβε για να προβάλλει εκτός των άλλων, τα πραγματικά μεγέθη και την ταυτότητα, τη θέση, την ιστορία και τον πολυπληθή πολιτισμό της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία, ταυτότητα η οποία, την καταστεί ηγέτιδα των μειονοτήτων στη χώρα με σημαίνουσα βαρύτητα στο γίγνεσθαι, με διεθνή αναγνώριση, με ζωντανή ύπαρξη. (Υπό το σκεπτικό αυτό εκδήλωσα την ετοιμότητά μου να συνεισφέρω σε ότι κρίνει ο Π. Σύλλογος).

Το θέμα έγκειται τώρα στο πόσο οι πολιτικοί θεσμοί και παράγοντες του χώρου μας, θα αξιοποιήσουν την εκδήλωση αυτή για να αρθρώσουν πολιτικό εθνικό λόγο, να διεκδικήσουν δικαιώματα, να βρουν κοινό χώρο ενότητας, σύμπραξης και σύμπνοιας;! Δυστυχώς, πληροφορίες μας λένε ότι περιμένουν στη γωνία για επίθεση κατά το γνωστό δόγμα, όλοι εναντίον όλων με θύμα αυτή τη φορά έναν δραστήριο πολιτιστικό σύλλογο! Στα υπόλοιπα την έχουν γραμμένη την πατρίδα.

facebook.com/panibar2011

Σχετικά άρθρα: