Όπως κλαις το νεκρό…

Όπως κλαις το νεκρό…

Σου προσελκύει την προσοχή στα μέσα μαζικής δικτύωσης η μεγάλη φλυαρία, η ευφορία, οι παλικαρισμοί, οι πόζες των Βορειοηπειρωτών. Το αποτέλεσμα  που μετράει δείχνει την ερημιά του τόπου σου, που σου προκαλεί απογοήτευση, που σε τρομάζει.  

Έχουμε συλλόγους παντού. Σχεδόν σε όλον τον κόσμο. Πολλούς. Το αποτέλεσμα του αγώνα τους για τον τόπο, είναι ο άδειος τόπος.

Μετράς άφθονες πένες που γράφουν. Οι διανοούμενοι εκφράζουν απόψεις, για το πώς θα αντισταθούμε στο μοιραίο – στο κακό που βαθαίνει. Σχεδόν όλες οι πένες γράφουν από μακριά.

Έχουμε μία οργάνωση, δύο κόμματα. Είναι όμως εικονικά, γιατί δεν έχουν μέλη. Κι «αγωνίζονται» για ανθρώπινα δικαιώματα σε τόπο χωρίς ανθρώπους.

Αν δε γυρίσουν Βορειοηπειρώτες πίσω, στον τόπο, κλάψε τον τόπο σου, όπως κλαις το νεκρό… Η μειωμένη αντίσταση, πλέον, είναι ολοφάνερη. Και το τέλος πολύ κοντά.   

Σχετικά άρθρα: