Το χάνει το παιχνίδι με την ακρίβεια η κυβέρνηση

Το χάνει το παιχνίδι με την ακρίβεια η κυβέρνηση

Του Γιώργου Κράλογλου

Με τους φόρους στο ύψος τους και μισθούς χωρίς ανθρώπινα χαρακτηριστικά, η ακρίβεια μόνο στα λόγια και σε “παραστάσεις” της Βουλής κερδίζεται… 

Τι να φοβηθεί η ακρίβεια, όταν περισσότεροι από 60 καταναλωτές στους 100 έχουν “αναγκαστικά χωνέψει” ότι το ελληνικό λάδι θα το πληρώνουν για σκανδιναβικό βούτυρο, γιατί ο κρατισμός (που συνεχίζει μετά μανίας η κυβέρνηση) έχει τεράστιες δαπάνες και δεν αφήνει περιθώρια μειώσεων ουσίας σε φόρους (εκτός από κάποιες εντελώς γελοίες). Ο κρατισμός (που θα παραδώσει η κυβέρνηση στην επόμενη του 2027) πρέπει να πληρωθεί από φόρους που θα πάρει και από την ακρίβεια. Για την οποία  κάνει τα στραβά μάτια. 

Τι να φοβηθεί η ακρίβεια όταν κυριαρχεί η αφελέστατη άποψη(ευτυχώς όχι σε καταναλωτές και εργαζόμενους, αλλά μόνο στην κυβέρνηση) ότι ο κοσμάκης αισθάνεται πως έχει την Πολιτεία στο πλευρό του. Και αυτό επειδή κάποιος από το οικονομικό επιτελείο φτιάχνει καλάθια… στα σούπερ-μάρκετ και βάζει πρόστιμα στους κακούς (να τους συμμαζεύει, λέει). Εκτός όμως από παρουσίαση των προστίμων (από την τηλεόραση), τίποτε άλλο δεν μαθαίνεις και ουδέποτε θα μάθεις, γιατί έτσι είναι ο κρατισμός.

Τι να φοβηθεί η ακρίβεια όταν και τα πρόστιμα (αυτά που τελικά πληρώνονται) θα περάσουν οπωσδήποτε στις τιμές. Στην επόμενη φάση, όταν η κυβέρνηση θα μας βεβαιώνει ότι οι πάντες σκιάχτηκαν και δε μεταφέρουν στον καταναλωτή τις αυξήσεις από τις εισαγωγές.

Τι να φοβηθεί η ακρίβεια στον τόπο μας όταν η κυβέρνηση, από το πρωί ως το βράδυ, προπαγανδίζει τη φυσική συνέπεια και τη συνέχεια της ακρίβειας από όλη την Ευρωζώνη και στην Ελλάδα. Αποφεύγει όμως να δώσει τα στοιχεία εκείνα (τα βγάζει στη φόρα και ο ΟΟΣΑ) που δείχνουν πως η Ελλάδα βαδίζει στον δρόμο της φτωχότερης στην ΕΕ (πίσω και από τη Βουλγαρία), ενώ μένει στον πάτο ακόμη και επενδυτικά, παρά το γεγονός ότι ανήκουμε πλέον στις χώρες του χαμηλότερου εργατικού κόστους(!!).

Τι να φοβηθεί και γιατί να φοβηθεί η ακρίβεια, όταν (κατά την ΕΛΣΤΑΤ) την περίοδο των τελευταίων 12 μηνών (μέσα σε έναν χρόνο δηλαδή!!), το μέγεθος της οικοδομής (στο σύνολο της χώρας) ανήλθε σε 27.241 οικοδομικές άδειες, που αντιστοιχούν σε 6.296.520 τ.μ. επιφάνειας και 29.343.580 κ.μ. όγκου. Σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο (Φεβρουαρίου 2022 – Ιανουαρίου 2023) παρατηρήθηκε αύξηση κατά 6,9% στον αριθμό των οικοδομικών αδειών, αύξηση κατά 12% στην επιφάνεια και αύξηση κατά 14,4% στον όγκο.

Τι να φοβηθεί η ακρίβεια, όταν οι θέσεις κάθε μορφής παραγωγής (στο βαλκανικό Ελλάδιστάν), από τη βιομηχανία ως τη βιοτεχνία ή την οικογενειακή και ατομική επιχείρηση έχουν (ανυποχώρητη) άποψη και θέση ότι  ανταγωνιστικά θα πρέπει να διαθέτουμε  παραγωγικό στερέωμα με περισσότερες μεγάλες εταιρείες.

Εταιρείες, για το χτίσιμο των οποίων όμως υπάρχουν σοβαρά εμπόδια. Το χρόνιο, εντελώς απαράδεκτο φορολογικό σύστημα.  Τον περιορισμό των επιδοτήσεων. Παράλληλα  η πλειοψηφία των επιχειρήσεων (ποσοστό πάνω από 80%) δε διαθέτουν και δεν μπορούν να διαθέσουν δυναμικό δεξιοτήτων, ενώ εμφανίζουν και σοβαρότατη έλλειψη προσωπικού.

Τι να φοβηθεί η ακρίβεια, όσο δε βλέπει όχι μόνο σχέδιο, αλλά  ούτε σκέψη να καταπολεμηθούν οι αυξήσεις, αναβαθμίζοντας την παραγωγή και την παραγωγικότητα με κατάργηση φόρων και με ανθρώπινες αμοιβές σε όλους τους εργαζόμενους (παλαιούς και νέους).

Γι’ αυτό και συνεχίζει να λέει “φάτε, προσώρας, τα παλαμάκια και τα συχαρίκια, οίκων, μελετητών, δανειστών, ξένων ΜΜΕ και άλλων. Και για πατάτες, κρεμμύδια, γάλα και τυρί (σύντομα ίσως και λάδι), ας είναι καλά το Ισραήλ, τα άλλα Βαλκάνια, η Γαλλία και η Ολλανδία…

george.kraloglou@capital.gr

capital.gr

Σχετικά άρθρα: