Εκδρομή στη Μονή Ραβενίου το 1940

Εκδρομή στη Μονή Ραβενίου το 1940

Την 11η Ιουλίου 1940 και ημέρα Πέμπτη εσχηματίσθη μία παρέα υπό των δύο σωμάτων, παρεδροσυμβούλων και εφόρων, κυρίων: Φιλίππου Κέντρου, Σπ. Μπρίνιου, Αθ. Λέκκα, Σπ. Νάσε, Ανδ. Κάτση, Δημ. Κέντρου, Χρ. Φέρου, Χρ. Κάτση, Βασ. Κουρούνη, με επικεφαλής τον εφημέριο οικονόμο Πατέρα Μιχαήλ Πέκο. Φθάσαμε το βράδυ στη Μονή με όλα τα επιτελεία διατροφής. Διανυκτερεύσαμε στη Μονή με φαγοπότι και διασκέδαση. Το πρωί της Παρασκευής έγινε τέλεση θείας λειτουργίας παρουσία όλων και μετά τη λειτουργία ξεκινήσαμε πορεία πάνω από τη Μονή.

Φθάσαμε στην πηγή Μέξια με το μικρό δάσος, Κουρί του Μουχτάρη λεγόμενο. Εκεί εμείναμε, κόψαμε κλά­δους, στρώσαμε, καθίσαμε και αρχίσαμε το ποτό, ρακή, μπύρες και διάφορους μεζέδες. Άρχισε το γλέντι. Εκεί παραπάνω υπήρχαν 2.500 πρόβατα και τυροκομείο. Παρουσιάστηκε ο πρώτος τσέλιγκας, Γεώργιος Πάνος από τη Βάνιστα. Περιλήφθηκε κι αυτός στην παρέα και αμέσως διάταξε τον τσομπάνο του και έσφαξε ένα αρνί 8 οκάδων. Αν και είχαμε, διέταξε και το έψησαν στη σού­βλα και το κοκορέτσι. Το γλέντι συνέχιζε. Όταν ψήθηκε, διάταξε ο τσέλιγκας και έγιναν 22 μερίδες, ο καθένας τη δική του, και αφού φάγαμε και ήπιαμε μπύρες, μέθυσαν ο πάρεδρος Φιλ. Κέντρος και ο Σπ. Μπρίνιος. Άρχισαν τα αστεία και γέλια που μένουν ριζωμένα στη μνήμη.

Μετά το γλέντι και με δική μου απαίτηση αποφασίσα­με να φθάσομε μέχρι ψηλά στην κορυφογραμμή, όπου υπάρχει αγίασμα του Προφήτη Ηλία. Ο μεν Κέντρος απο­κοιμήθηκε εκεί λόγω μέθης, ο δε Σ. Μπρίνιος θέλησε να μας ακολουθήσει, αλλά έμεινε λίγο πιο πάνω. Καβαλικέψαμε εγώ και ο Β. Κουρούνης τα δυο ζώα της Μονής, ενώ οι άλλοι, νεότεροι στην ηλικία στα πόδια, ξεκινήσαμε και φθάσαμε μετά από δυο ώρες στην κορυφή του βουνού. Ω, τι θέα και μεγαλείο είδαμε! Το αγίασμα ακριβώς στην κορυφή να αναβλύζει μέσα από τα θεμέλια, ως φαίνεται, παλαιού παρεκκλησίου, ίσως του προφήτου, δεν θυμού­μαι όμως. Είχαμε κιάλια, παρατηρήσαμε δεξιά και αρι­στερά τον μέγα ορίζοντα, όλα τα βουνά, πολλά χωριά, την Κέρκυρα και μέχρι Ιωάννινα, Χειμάρρα και άλλα πολλά. Τέλος, μετά την απόλαυση τόσων ωραίων πραγμάτων, πλησίαζε το βράδυ. Ξεκινήσαμε προς τα κάτω. Διασκεδά­ζοντας και μαζεύοντας ανθισμένο τσάι, φθάσαμε αργά στη Μονή. Διανυκτερεύσαμε και πάλι διασκεδάζοντας και το πρωί του Σαββάτου κατεβήκαμε στην Γοραντζή.

Εν Γοραντζή τη 15 Ιουλίου 1940, οικον. Π’ Μιχαήλ Πέκος.

Σχετικά άρθρα: